Huishoudelijke hulp in de zomermaanden

Deze week stelde de CDA fractie in de gemeenteraad vragen over de huishoudelijke hulp tijdens de zomermaanden. De fractie had signalen gekregen dat hier mogelijk problemen zouden ontstaan, door schaarste aan personeel.

Ik deel de zorg van de CDA fractie over de huishoudelijke hulp die mensen nodig hebben in de komende vakantieperiode. Veel medewerkers van thuiszorginstellingen die huishoudelijke hulp verlenen zijn dan met vakantie en de spoeling is al zo dun.

Toen ik recent een brief onder ogen kreeg van Zorgpalet, waarin aan hun clienten werd medegedeeld dat de hulp in plaats van 3 uur in de vakantieperiode teruggebracht kan worden naar 2 uur en dat het in de zomermaanden ook kan voorkomen dat de vaste hulp tijdens vakantie niet wordt vervangen, heb ik dan ook onmiddelijk contact opgenomen met Zorgpalet. 

Voor een uurtje per week minder hulp in de zomermaanden heb ik begrip, hoewel er natuurlijk wel maatwerk moet worden geleverd. Bij de een kan dat gemakkelijker dan bij de ander. Dit “maatwerk” is mij door Zorgpalet verzekerd.

Helemaal geen huishoudelijke hulp vanwege vakantie van de vaste hulp is echter voor mij geen optie. Het argument dat dit al jaren zo gaat in de vakantieperiode vind ik niet relevant. We hebben een contract met thuiszorgorganisaties voor te leveren huishoudelijke hulp. Als er niet wordt geleverd, is dat contractbreuk en dat zullen we dus niet accepteren.

Zorgpalet heeft mij tijdens het gesprek hierover laten weten dat er opnieuw naar gekeken gaat worden en dat mensen in ieder geval wekelijks huishoudelijke hulp zullen krijgen, ook als de vaste hulp met vakantie is.

Hoe dit met andere thuiszorginstellingen gaat, die onderdeel uitmaken van het consortium waarmee we als regiogemeenten afspraken hebben gemaakt, is mij nog niet bekend. Daarom heb ik in de afgelopen week in het wethoudersoverleg MADI (waar negen regiogemeenten aan deelnemen) verzocht om een brief te sturen aan alle thuiszorginstellingen die deel uitmaken van het consortium, waarin wij als gemeenten benadrukken dat het niet mag voorkomen dat er in de zomermaanden geen huishoudelijke hulp wordt verleend. Die brief gaat er komen en Ben Hammer (wethouder WMO in Hilversum en voorzitter van het wethoudersoverleg MADI) gaat dit ook peroonlijk nog met het consortium bespreken.

Intussen beraden we ons in Huizen over het organiseren van een “meldpunt” bij ons eigen zorgloket, waar clienten van de thuiszorg, die in de zomermaanden in de problemen komen door tekort aan huishoudelijke hulp, laagdrempelig hun klachten hierover kunnen indienen. Ook andere gemeenten overwegen een dergelijk meldpunt, bij hun eigen zorgloketten. Dit stelt ons in ieder geval in staat om deze eerste zomerperiode onder WMO regime goed te kunnen evalueren.

 

 

Vlaggetjesdag

In de afgelopen week vond de behandeling van de voorjaarsnota plaats in de gemeenteraad van Huizen. Dat was een belangrijke dag, want op zo’n dag krijgen we als college de kaders mee voor het opstellen van de begroting in oktober. Maar hoe belangrijk die dag ook was, inspiratie voor een stukje tekst op mijn weblog kreeg ik er niet van.

Heel anders was dat met de vlaggetjesdag afgelopen zaterdag, van scouting Flevo. Ik was door scouting Flevo uitgenodigd om deze dag (ook de start van het vaarseizoen) te openen. Daar aangekomen zag ik al die vrolijke kinderen en jongeren van 6 tot 18 jaar (ik heb intussen geleerd dat die “bootsmaatjes”, “zeeverkenners” en jongens en meisjes van de “wilde vaart” heten) actief met elkaar bezig zijn op de stalen zeilboten of met het bakken van brood op een houtvuurtje. De sfeer was er, ondanks de wat dreigende lucht, uitstekend en er waren heel veel vrijwilligers bezig om al die kinderen en jongeren te begeleiden.

Hier begint nu de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) in praktijk! Kinderen leren hier om verantwoordelijkheid te nemen voor zichzelf en voor elkaar. Om zelfstandig de dingen te doen die zij zelf kunnen doen, maar vooral ook om anderen te helpen waar dat nodig is. 

“Scouting Nederland voelt zich wel eens wat miskend” vertelde een bestuurslid mij, “omdat niet altijd even goed zichtbaar is hoeveel kinderen en jongeren wij bij scouting helpen bij het opgroeien tot verantwoordelijke en maatschappelijk betrokken volwassenen”.

Nou, van miskenning is in Huizen in ieder geval absoluut geen sprake. Integendeel! Ik ben zeer onder de indruk van wat onze scoutingclubs, (zowel op het land als op het water), voor onze Huizer jeugd betekenen en ik zou vooral veel ouders van kinderen tussen de 6 en 18 jaar willen oproepen om eens te gaan kijken hoe leerzaam en gezellig het er bij de scoutingclubs aan toegaat. Mij inspireert het in ieder geval bijzonder!

 

Burenhulp

De zaterdag voor Pinksteren was een dame uit Huizen op de landelijke radio (programma Cappucino) te horen. Ze klaagde haar nood, of liever gezegd de nood van haar buurvrouw. Deze buurvrouw zou dementerend zijn en al maandenlang in een mensonterende situatie alleen thuis wonen. Zij had dit met diverse hulpverleners besproken, maar er was haar te kennen gegeven dat haar buurvrouw “eerst moest vallen en een botbreuk moest oplopen voordat er hulp zou worden gegeven”. Mijn collega Petra van Hartskamp had toevallig de radio aanstaan en hoorde dit. Ze belde mij op om dit signaal door te geven en gelukkig wisten we de beller ook te vinden.

Ik heb gelijk contact opgenomen met de beller en haar verhaal aangehoord. Ze verontschuldigde zich nota bene nog bij mij voor het (vanuit haar eigen gevoel van onmacht) in de publiciteit brengen van deze casus. Ik heb haar verzekerd dat ik daar juist erg blij om was, niet alleen omdat ik op deze manier in ieder geval op de hoogte ben gesteld van dit probleem, maar ook omdat ik het bijzonder waardevol vindt dat in onze gemeente buren zoveel aandacht en zorg voor elkaar hebben. Hulde dus wat mij betreft voor deze buurvrouw!

Ik heb direct na dit gesprek gebeld met een van de contactpersonen van het “integraal extramurale team” dat we enkele maanden geleden samen met de zorginstellingen in Huizen hebben opgericht. En dat werkte! De betreffende medewerker nam op haar beurt contact op met de thuiszorginstelling waar de dementerende mevrouw bekend was. Het bleek inderdaad om een schrijnende situatie te gaan en binnen enkele dagen was een opname in een van onze Huizer zorginstellingen geregeld.

Inmiddels ben ik door meerdere mensen aangesproken over deze situatie. Opvallend hoeveel mensen er naar de radio luisteren! Ik kon hen geruststellen met de mededeling dat er inmiddels een goede oplossing voor de betreffende mevrouw is gevonden. Maar ik ben wel bezorgd naar aanleiding van deze casus. Het kan toch niet zo zijn dat er pas adequate hulp wordt geboden nadat de problematiek via de media bekend wordt en nadat een wethouder zich ermee gaat bemoeien? Het spreekt voor zich dat ik deze casus goed uitgezocht wil hebben. Niet om met een vinger te wijzen, maar wel om ervan te leren voor de toekomst.       

 

Dilemma’s

Mijn agenda stelde me dit weekend voor dilemma’s. Vrijdagavond was er een muziekwedstrijd in het kerkje De Engel, waar mijn zoontje Jorn aan meedeed. Maar er was ook een personeelsfeest waar ik graag bij aanwezig wilde zijn. De oplossing was “splitsen“. Eerst naar de muziekwedstrijd en dan gezellig dansen op het personeelsfeest.

Zaterdag opnieuw een dilemma. Mensen met een verstandelijke beperking hadden een dag georganiseerd over “de WMO in makkelijke taal“. Maar onze eigen Kees de Kok was kandidaat voor een bestuursfunctie binnen het landelijke CDA en ik moest natuurlijk op het CDA congres wel op hem gaan stemmen! “Splitsen” dus maar weer. Eerst naar het congres en eind van de middag naar de WMO bijeenkomst.

Het is niet altijd plezierig om van het een naar het ander te moeten rennen. “Zoef, daar gaat ze weer” zeggen ze dan thuis. Maar het is soms ook onmogelijk om te kiezen tussen prive en werk of tussen partijpolitieke- en locale aangelegenheden. Zo vond ik het zaterdag erg belangrijk om naar het CDA congres te gaan. Op zo’n congres ontmoet je toch weer veel mensen met wie je dingen kunt bespreken die voor Huizen van belang zijn. Daarnaast spelen er op landelijk niveau ook lastige discussies, waar je op het CDA congres invloed op kunt uitoefenen. Maar dit keer was er natuurlijk vooral onze Kees de Kok, die in de schijnwerpers stond. Hij moest het opnemen tegen de landelijk bekende Hannie van Leeuwen en dat redde hij net niet. Maar zijn presentatie op het congres was fantastisch en het verschil was (gezien de bekendheid van Hannie) dan ook echt maar heel klein. Het Huizer CDA mag heel trots zijn op dit fractielid!

Ik moest helaas vervroegd van het CDA congres vertrekken, maar werd in Huizen bijzonder hartelijk ontvangen in het buurthuis Meentamorfose, waar mensen met een verstandelijke beperking de hele dag hard gewerkt hadden aan het vertalen van hun wensen m.b.t. maatschappelijke ondersteuning in Huizen. Er waren prachtige schilderijen gemaakt, die WMO thema’s verbeeldden. Maar er waren ook ontroerende gedichten en afbeeldingen van klei. De aanwezigen lieten weten dat ze het mooi zouden vinden als ze deze resultaten ook op het gemeentehuis tentoon zouden kunnen stellen. Daar gaan we natuurlijk een plan voor maken. Maar de uitkomsten van deze dag gaan zeker ook besproken worden in de WMO Raad, waar ook mensen met een verstandelijke beperking in vertegenwoordigd zijn.