Ouderenzorg: zorgwekkend?

Deze week ben ik intensief bezig geweest met knelpunten in de ouderenzorg. Natuurlijk, we hebben begin dit jaar een mooi resultaat geboekt door de crisisopvang in de verpleeghuizen te verbeteren en in 2008 nog eens 60 extra verpleeghuisplaatsen te realiseren in onze regio. Op die extra plaatsen wordt nog steeds door velen met smart gewacht. Want de wachttijden voor een plaats in een verzorgings- of verpleeghuisplaats in onze regio overschrijden ver de landelijke normen. Het is zelfs zo dat mensen uit onze regio geplaatst moeten worden in een verpleeghuis in Amsterdam (of soms nog verder) omdat de nood echt te hoog wordt. Verschrikkelijk natuurlijk, want daarmee worden de laatste sociale verbanden die er nog zijn voor deze mensen vaak ook doorgesneden.

De locaties voor de extra verpleeghuisplaatsen zijn inmiddels door de zorginstellingen en het zorgkantoor al zo goed als ingevuld. Naar verwachting kunnen we in november wat concreter worden over waar die extra plaatsen allemaal gaan komen, maar dat het geen loze belofte is geweest, is wel duidelijk. Hulde wat dat betreft ook voor de Alzheimer stichting in onze regio, die alle partijen bovenop de huid is blijven zitten.

In 2008 zal er dus wel wat lucht gaan komen in de ouderenzorg, maar daarmee zijn we er nog lang niet. De cijfers over de vergrijzing van onze regio en o.a. ook het aantal dementerenden dat de komende jaren in onze regio zal wonen liegen er niet om. Als we nu niets doen, koersen we af op een regelrechte ramp! Geen tijd dus voor zelfgenoegzaamheid, maar regionaal (en dus ook in Huizen) de handen ineenslaan om de toekomstige zorgbehoefte aan te kunnen. 

Het is wel duidelijk dat er in het macro budget voor de zorg niet veel rek meer zit in de groei van het aantal verpleeghuisplaatsen. Wel vind ik dat het rijk zou moeten inspelen op de veel hogere vraag uit onze regio. Het is toch te gek voor woorden dat in andere plaatsen verpleeghuisbedden leeg staan, terwijl er hier een schreeuwend tekort is.

Maar los van de gesprekken die op rijksniveau moeten gaan plaatsvinden (en reken maar dat we dit zullen gaan doen!) betekenen de verwachte ontwikkelingen ook dat we op een andere manier moeten gaan kijken naar hoe ouderen wonen en wat er nodig is om ouderen zo lang mogelijk zelfstandig in hun eigen woning te laten blijven. Dat is niet per definitie altijd zorg. Juist ook welzijn van ouderen is daarbij van belang. Met passende woningen en goede voorzieningen in de welzijnssfeer kan zorg soms lange tijd buiten de deur gehouden worden. Maar als er dan uiteindelijk toch zorg nodig is, dan moet die zorg er ook wel zijn. Dat vraagt om een voortvarende aanpak, in goed overleg met het zorgkantoor en de betrokken woningbouwcorporaties, zorg- en welzijnsinstellingen. Wat mij betreft zal wonen, welzijn en zorg voor ouderen dan ook een hoge prioriteit krijgen in ons Huizer WMO beleid.

  

G-korfbal en de WMO

Sinds de komst van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) per 1 januari 2007 is er veel gebeurd. Niet alle ontwikkelingen zijn positief. Zo werd ik in de afgelopen weken meerdere malen geconfronteerd met telefoontjes van mensen die al jaren huishoudelijke hulp krijgen, maar nu opeens te horen kregen dat er geen personeel meer is en dat er dus voorlopig ook geen hulp meer komt. Mensen die op de wachtlijst staan voor huishoudelijke hulp kregen te horen dat het tenminste zes weken zou duren voor er hulp kan worden ingezet. 

Het heeft geen zin om zorginstellingen te houden aan een “leveringsplicht” als er geen personeel is om de hulp te bieden. Niemand kan ijzer met handen breken. Maar het is tegelijkertijd ook onaanvaardbaar dat in de afgelopen twee weken al tientallen mensen in Huizen plotseling zonder hulp zijn komen te zitten. Daarom hebben we voor de korte termijn gezocht naar oplossingen, onder meer door het versneld inwerken van mensen met een bijstandsuitkering in de thuiszorg. Dat we het daar op de langere termijn niet mee gaan redden, is nu helaas al te voorzien. Er zal een structurele oplossing moeten komen voor het tekort aan mensen die huishoudelijke hulp kunnen geven bij mensen thuis. Dat is om allerlei juridische redenen geen eenvoudige opgave. Maar toch wordt er momenteel op regionaal niveau, onder voorzitterschap van de Hilversumse wethouder Ben Hammer, hard aan een passende oplossing gewerkt. 

Er is gelukkig ook goed nieuws te melden. In toenemende mate zie ik ontwikkelingen in ons dorp, die zichtbaar maken dat onze Huizer samenleving zich betrokken voelt bij mensen die maatschappelijke ondersteuning nodig hebben. Zo was ik afgelopen zaterdag op bezoek bij de korfbalvereniging in Huizen, die een open dag organiseerde voor gehandicapten-korfbal. Twee teams van verstandelijk gehandicapten speelden een prachtige korfbal wedstrijd en de goede onderlinge teamgeest en het plezier in het spel spatte er gewoon vanaf. Vanaf nu is deze vorm van korfbal voor verstandelijk gehandicapten dus ook mogelijk in Huizen, geheel op basis van vrijwillige inzet van de leden van de korfbalvereniging. Klasse!

    

Sportief Huizen

Deze week stond in het teken van de sport.

Om te beginnen was er natuurlijk de sportroute, die door diverse sportverenigingen georganiseerd is en die hopelijk weer veel nieuwe leden zal gaan opleveren. Maandagavond werd door de raadscommissie unaniem ingestemd met onze “visie op breedtesport”, waardoor we de komende jaren duidelijk richting kunnen geven aan het sportbeleid in Huizen.

image_164.jpgMaar er was ook weer het prachtige sportieve evenement van de “Taeje Bokkesrace”, waar we als team van College, Management Team en bestuurssecretariaat, samen met een prima schipper en zijn maten, aan hebben meegedaan. De Stichting Huizer Botterdagen had alles tot in de puntjes georganiseerd. Er was ook nog eens een flinke wind en we gingen heel wat keren overstag. Ik had al veel bewondering voor de image_162.jpgdenkkracht van onze MT leden, maar nu kwam daar ook hun spierkracht nog eens bij. Wauw…! We kwamen weliswaar als laatste aan, maar dat betekent ook dat we het langst hebben genoten!

Ook bij de behandeling van de begroting voor 2008 in het college was sport een belangrijk aandachtspunt. Alleen al de aanleg van kunstgrasvelden voor de beide voetbalverenigingen vormden een belangrijk onderwerp vanimage_161.jpg bespreking. Conclusie is dat we voor de voetbalvereniging Zuidvogels twee kunstgrasvelden kunnen realiseren en voor SV Huizen voorlopig een. Voor Zuidvogels is het capaciteitsprobleem daarmee opgelost. Voor SV Huizen wordt het natuurlijk wel beter, maar blijft er nog steeds een tekort aan trainingscapaciteit over. Voor de begroting van 2009 zullen we dus nog moeten onderzoeken hoe we voor SV Huizen tot de meest optimale oplossing voor het ruimtetekort kunnen komen. Dat kan door de aanleg image_160.jpgvan nog een kunstgrasveld, maar het zou ook kunnen door een beter gebruik van de beschikbare ruimte. Om dat goed op een rijtje te krijgen en om het bestuur van SV Huizen ook de gelegenheid te geven om dit met de leden te bespreken is meer tijd nodig, maar die tijd kunnen we er nu ook voor nemen. Beide besturen van de voetbalverenigingen hebben zich in het vooroverleg zeer constructief opgesteld en ik heb er dan ook alle vertrouwen in dat we op deze basis met elkaar verder zullen komen.

Vandaag was ik bij de start van het evenement “Sport kent geen grenzen” van de atletiekvereniging Zuidwal. Meer dan 100 kinderen (met en zonder handicaps) en ruim 60 vrijwilligers deden aan dit evenement mee. De sfeer was er fantastisch en het weer had niet beter kunnen zijn!

Halverwege kon ik nog even een kijkje nemen bij het eerste volleybaltoernooi van de “mini’s” dat in de Meent werd gehouden, onder begeleiding van aanstekelijk enthousiaste vrijwilligers. En natuurlijk gingen we met gasten nog even een kijkje nemen op de haven, waar de Huizer botterdagen in volle gang waren. Onderweg zagen we links en rechts de vele actieve voetballers, hockeyers en skiërs.

Huizen bruist weer van de sportieve activiteiten. En dat alles draait bijna helemaal op vrijwillige inzet van mensen. Het is een eer om in ons dorp wethouder sport en recreatie te mogen zijn!