Ark van Noach in Huizen

p1090797.jpg

Vandaag kwam de kolossale replica van de “Ark van Noach” onze haven in varen. Met uitzondering van de burgemeester (die belangrijke werkzaamheden elders had) was het volledige college aanwezig om de ark in Huizen te verwelkomen. Wij waren er als wethouders allemaal supertrots op dat Huizen is gekozen als nieuwe ligplaats voor dit enorme schip. Petra van Hartskamp, omdat hiermee de aandacht wordt gevestigd op het nautisch havenkwartier en de verdere ruimtelijke ontwikkelingen in onze haven. Liesbet Tijhaar, vanwege de culturele en educatieve aspecten van de ark. En ikzelf vanuit de aantrekkingskracht die de ark zal hebben op toeristische bezoeken aan Huizen.

Wie het schip ziet zal bijna niet kunnen geloven dat de ark uit de bijbel zelfs 2x zo groot is geweest. Deze replica van de ark is namelijk al zo groot, dat hij vandaag nog maar net onder de Hollandse brug door kon varen. Op eerdere plaatsen in Nederland trok de ark meer dan 50.000 bezoekers in enkele maanden tijd. Voor Huizen verwacht ik de komende maanden zelfs nog meer bezoekers, alleen al vanwege de centrale ligging van Huizen.

Bezoekers blijven gemiddeld zo’n 1 1/2 uur in de ark. Natuurlijk hoop ik dat al die bezoekers daarna ook de Huizer haven en het oude dorp van Huizen zullen waarderen en dat zij van daaruit ook verder onze prachtige regio Gooi en Vechtstreek in zullen trekken.

Zo maakt Huizen haar nieuwe slogan: “Haven van het Gooi!” met deze nieuwe toeristische trekpleister heel concreet!

Tennisvereniging Huizen heeft lef!

Zaterdag heb ik de officiele openingshandeling mogen doen van de nieuwe “smash court” banen van de Tennisvereniging Huizen. Vanaf de Bovenmaatweg zou een nietsvermoedende voorbijganger niet kunnen bedenken wat een mooi tennispark achter het clubgebouw schuil gaat. Het is werkelijk een oase van rust. Maar daar houdt het voor wat betreft de “rust” dan ook wel mee op. De vereniging bruist van de activiteiten en er is een grote inzet door vrijwilligers. Dat blijkt nu ook met de aanleg van deze nieuwe banen, waarop zowel ’s zomers als ’s winters getennist kan worden. De banen zijn ook goed te gebruiken door ouderen en mensen met een handicap. Niet alleen de banen zijn vernieuwd, ook de bestrating is aangepakt. Het gehele complex ziet er nu werkelijk prachtig uit!

ik heb eerlijk gezegd best wel even mijn wenkbrauwen gefronst toen ik hoorde van de plannen tot de aanleg van smash court banen. Het is een enorme investering en de gemeente staat “slechts” garant voor de helft daarvan. Al het benodigde geld moet door de vereniging worden opgebracht. Landelijk gezien gaat de belangstelling voor tennis achteruit en ook de tennisvereniging Huizen heeft te maken gehad met een dalend aantal leden. Toch heeft het bestuur de plannen doorgezet en inmiddels is het aantal leden al fors aan het stijgen. Dat getuigt niet alleen van inzicht en optimisme, maar vooral van lef. De leden mogen trots zijn op hun bestuur!

Tijdens de feestelijke opening was ook een delegatie van het bestuur van tennisvereniging de Kuil aanwezig. De ledenvergadering van deze vereniging gaat binnenkort ook beslissen over de aanleg van smash court banen. Tussen de beide verenigingen in Huizen bestaat een goede verstandhouding en men probeert elkaar waar mogelijk over en weer van dienst te zijn.

Van Coronel was daarentegen niemand bij de feestelijke opening aanwezig. Het is moeilijk in te schatten wat de aanleg van smash court banen bij de tennisverenigingen gaat betekenen voor het gebruik van de tennisbanen bij Coronel. Gunstig is het voor Coronel natuurlijk niet. Tot nu toe gingen veel leden van de beide verenigingen in de wintermaanden bij Coronel tennissen, omdat daar al langere tijd smash court banen aanwezig zijn. De kans is groot dat zij dit in de toekomst bij de eigen vereniging zullen blijven doen.

   

In memoriam

Deze week hebben we afscheid genomen van Roy Hesterman, wethouder in de gemeente Muiden. Ik kende Roy nog niet zo lang. Hij werd (net als ik) twee jaar geleden wethouder en ik ontmoette hem bij regionale bijeenkomsten, als het om maatschappelijke ondersteuning ging of om economische of financiele aangelegenheden. Ik wist al lange tijd dat hij ziek was, hoewel Roy daar zelf steeds laconiek over deed. Hij bleef tot op het laatste toe geloven dat hij beter zou worden.

Tijdens de eervolle herdenkingsbijeenkomst in Muiden werd mij pas duidelijk wat een bijzonder mens Roy was. Het spijt me dat ik hem slechts “zakelijk” heb leren kennen en dat ik nauwelijks tijd heb genomen om me beter in de persoon van Roy te verdiepen.

Ik zal hem in het collegiale overleg missen.

 

Om hoeveel mensen gaat het?

Enkele dagen geleden kreeg ik een manager van een zorginstelling aan de telefoon. Zij meldde me een probleem in de maatschappelijke ondersteuning van een bepaalde groep mensen en wilde daar graag met me over verder praten.  

“Om hoeveel mensen in Huizen gaat het?” vroeg ik.

Er viel een korte, ietwat ongemakkelijke stilte. Dat kon ze me niet zo direct zeggen. Wel wist ze mij precies te vertellen hoeveel uren ondersteuning aan deze mensen geleverd werd en wat daarvan de kosten per uur waren. Ik liet haar weten dat ik daar niet zo bijster in geinteresseerd was. Als er een probleem is, dan gaat het mij om wat de gevolgen daarvan zijn voor de mensen die het aangaat.  Al het overige is daarvan afgeleid.    

Vandaag hadden we de afspraak. Maar dit keer had ze haar huiswerk gedaan en kon ik me een goed beeld vormen van de problematiek van de betreffende mensen. Dat maakte het ook gemakkelijker om over oplossingen te praten.

We spraken nog even kort over het eerste telefoongesprek en toen bleek dat we gelukkig toch wel op eenzelfde lijn zaten. Het gaat ook in onze zorginstellingen primair om mensen. Maar tegelijkertijd concludeerden we dat het  toch eigenlijk heel bizar is, dat het management van zorginstellingen in de dagelijkse praktijk zo ver weg is geraakt van de vragen waar het eigenlijk om gaat en een managementjargon heeft ontwikkeld, dat gebaseerd is op de last van vele jaren van bureaucratische regels en procedures vanuit de AWBZ en op een controlesysteem dat ten diepste toch gebaseerd is op wantrouwen.

Er is in ons land nog een lange weg te gaan! Maar wat mij betreft praten we intussen in Huizen maar wel al vast weer gewoon over mensen.

 

Dierenwelzijnsconferentie

In de afgelopen week vond de conferentie over dierenwelzijn in Huizen plaats. Het was een boeiende conferentie, waar zo’n kleine 100 mensen aan deelnamen. Sommigen vertegenwoordigden een organisatie, anderen kwamen als geinteresseerd en betrokken dierenliefhebber. Er werd gediscussieerd over diverse stellingen en het aardige was dat voor alle stellingen wel voor- en tegenstanders aanwezig waren.

“Er zijn al veel gemeenten met een dierenwelzijnsbeleid” zei iemand na afloop tegen mij, “maar nergens is er zo’n debat over gevoerd als hier in Huizen”. Tsja, dan kan ik het niet laten om toch een beetje plagend te verwijzen naar mijn achtergrond als CDA wethouder. Het CDA is nu eenmaal een politieke partij die het debat met burgers en met het maatschappelijk middenveld serieus neemt. Ik vind dat we rond thema’s waar zoveel burgers en organisaties bij betrokken zijn geen beleid moeten maken, zonder hun expertise en opvattingen daar op voorhand bij te betrekken. 

Hoe nu verder? Er zijn tijdens de dierenwelzijnsconferentie relevante opmerkingen gemaakt en suggesties gedaan, die als het aan mij ligt nog verwerkt zullen worden in de definitieve nota dierenwelzijn, zoals die naar de commissie en de Raad gestuurd zal worden. Er waren echter genoeg meningsverschillen, om niet alles in die nota over te nemen. Ik verwacht dus nog een pittige discussie in de commissie en in de Raad over dit onderwerp.