Archief voor oktober 2008

Mantelzorgnetwerk Huizen

Afgelopen donderdag heeft in Huizen een voor mantelzorgers belangrijke gebeurtenis plaatsgevonden. Tijdens een speciale bijeenkomst van de klankbordgroep Wmo aanbieders werd door Henke van der Heiden (beleidsambtenaar Wmo in onze gemeente) een conceptplan gepresenteerd voor een nieuw te vormen “netwerkorganisatie” voor mantelzorgondersteuning in Huizen. Het doel van deze bijeenkomst was, dat duidelijk zou worden welke van de aanwezige organisaties zich zouden willen aanmelden als deelnemende organisatie in dit netwerk. Het resultaat van de bijeenkomst was ook voor mijzelf verbluffend: alle aanwezige organisaties meldden zich aan!

De bijeenkomst was een vervolg op een conferentie die in mei 2008 in Huizen plaatsvond (ik schreef hierover eerder in dit weblog). Met de deelnemers aan het mantelzorgnetwerk gaan we in 2009 een project uitvoeren, dat ertoe moet leiden dat in 2010 een optimale samenwerking tussen de gemeente Huizen en de betrokken organisaties en tussen die organisaties onderling tot stand is gekomen, waardoor een groot deel van de nu nog onbekende mantelzorgers in Huizen, voor zover zij ondersteuning nodig hebben, kan worden bereikt en kan worden geholpen.

Deelnemers aan het netwerk zijn Amaris (met het lokale christelijke coordinatiepunt voor mantelzorgondersteuning “Houvast”), Vivium Zorgroep (in dit netwerk vertegenwoordigd door de Bolder), MEE Utrecht/Gooi en Vecht, het RIBW, de stichting Lokaal Welzijn Huizen, Visio, de Vrijwilligerscentrale (met o.a. de vrijwillige thuishulp) en enkele kerken uit Huizen (Christelijk gereformeerde gemeente, Hervormde gemeente Huizen, PKN Huizen). Niet aanwezig, maar wel van tevoren aangemeld als deelnemer aan het netwerk, waren het Regionaal Steunpunt Mantelzorg, de Nahderkring (voor mensen met niet aangeboren hersenletsel en hun mantelzorgers), Symfora, Labyrinth en Ypsilon (voor mensen met psychiatrische problematiek en hun mantelzorgers).   

Natuurlijk heeft de ene organisatie een zwaardere rol als “verwijzer” van mantelzorgers en zijn andere organisaties weer meer in beeld voor het in kaart brengen van wat mantelzorgers nodig hebben of als aanbieder van diverse vormen van ondersteuning. Duidelijk werd echter, dat alle genoemde organisaties meerwaarde zien in samenwerking binnen een lokaal netwerk. En daarmee hebben zij afgelopen donderdag een belangrijke eerste stap gezet.

Huizen wordt door topsporters op de kaart gezet

Gisteren heb ik namens het gemeentebestuur 2 scholieren van de Huizermaatschool gehuldigd. Het ging om Brennan Nijhof en Peter van Doesburg, die junior Europees kampioen honkbal zijn geworden en vorige week ook nog landskampioen. Sportambtenaar Lizzy Mercx, die alles had voorbereid, had in overleg met de school het plan opgevat om ze hiermee tijdens een lesuur te verrassen, dus dat hebben we ook gedaan. Ook de ouders van de beide jongens waren daarbij aanwezig. Ik denk dat het voor 15 jarigen best even slikken is om zo in het middelpunt van de belangstelling te staan, maar het is toch wel heel bijzonder dat deze jongens zo’n hoog niveau in de sport hebben bereikt, naast hun VWO opleiding. 

Onderweg naar de Huizermaatschool keken Lizzy en ik terug op de totstandkoming van ons beleid inzake huldigen van sporters. Toen ik net sportwethouder was, vond ik dat het niet terecht was om alleen bij de in het oog lopende sportieve prestaties verenigingen publiek te huldigen en dat er ook sprake van ongelijkheid zou zijn als we daarbij de ene vereniging meer aandacht (en geld) zouden geven dan de andere. Zo is dus “beleid” tot stand gekomen, waarbij we niet langer een financiele beloning geven, maar wel publieke bekendmaking en aandacht vanuit het gemeentebestuur, voor alle prestaties waarmee de gemeente Huizen nationaal of internationaal door Huizer sporters op de kaart wordt gezet.

Toen het beleid tot stand kwam hadden we er echt geen flauw idee van dat we zo vaak op pad zouden gaan om een vereniging of een sporter te huldigen. Maar inmiddels weten we dat Huizen bijzonder veel sporters kent, die op nationaal en internationaal niveau hoge ogen gooien, zowel in de reguliere sport als in de gehandicaptensport. En daar zijn we als sportambtenaar en als sportwethouder natuurlijk ape-trots op!