Lemsteraken in Huizen

Afgelopen vrijdag was ik te gast bij de stichting Jachthaven Huizen. Omdat deze haven toch wat meer afgelegen ligt, kom ik er niet dagelijks. Tijdens het havenoverleg van vorige week vroegen enkele bestuurders van de stichting of ik wel eens de grote hoeveelheid Lemsteraken in hun haven gezien had. Als ik die wilde zien moest ik vlug zijn, want in de winter gaan ze het water uit. Ik moest bekennen dat die me nooit eerder waren opgevallen en dus ging ik vrijdagochtend, met een lekker zonnetje in de rug, samen met bestuurslid Jan Brouwer, aan de wandel over de hoofdsteiger van de stichtingshaven.

Ik wist werkelijk niet wat ik zag. Er liggen daar echt tientallen Lemsteraken en andere historische schepen naast elkaar aan de hoofdsteiger. Het is een adembenemend schouwspel, al die houten masten op een rij. Jan Brouwer kon over vrijwel ieder schip wel een verhaal vertellen. Ook liet hij me weten dat zoveel Lemsteraken bij elkaar echt uniek is voor Nederland. Zelfs in Lemmer wordt dit niet geëvenaard.

Inmiddels vormen de boothuizen een prachtig decor voor de stichtingshaven en is er ook een mooi uitzicht op het nog in aanbouw zijnde Nautisch havenkwartier. Aan de overkant is hotel Newport gevestigd, met een terras dat een mooi uitzicht biedt op deze haven. Er zijn in deze haven enige tijd geleden enkele nieuwe steigers aangelegd, die heel modern zijn en van alle gemakken voorzien, maar die toch heel warm aandoen. Het ziet er bijna sprookjesachtig uit. Ik denk dat, behalve de ligplaatshouders, maar heel weinig mensen uit Huizen weten hoe bijzonder deze haven is. Ik vond het in ieder geval een bezoek meer dan waard! 

WMO Raad

Vandaag had ik een afspraak met een vertegenwoordiging van Zorgbelang Noord-Holland (een vereniging van ongeveer 100 patiëntenverenigingen, organisaties van mensen met een lichamelijke, psychische of verstandelijke beperking, familieorganisaties en ouderenbonden in Noord Holland) en de voorzitter van onze plaatselijke Wmo Raad over het functioneren van onze Wmo Raad. (Wmo komt van Wet maatschappelijke onderteuning). Het was een boeiend gesprek, waarin we ook wel gedwongen werden tot zelfreflectie. Hoe doet onze Wmo Raad het eigenlijk? En hoe ervaart de Wmo Raad de samenwerking met de gemeente?

Wat duidelijk werd in het gesprek is dat de Wmo Raad zich kritisch opstelt, maar niet per definitie het conflict of de tegenstelling opzoekt. Dat is ook niet nodig, want gemeente en Wmo Raad streven beiden naar hetzelfde doel en de opvattingen van de Wmo Raad worden door de gemeente niet alleen serieus genomen, maar ook als richtinggevend beschouwd. Juist omdat er sprake is van een gedeelde visie tussen gemeente en Wmo Raad over de richting van het Wmo beleid (gebaseerd op vraagsturing, keuzevrijheid en eigen kracht van burgers) is de discussie over de wijze waarop dit beleid zou moeten worden uitgevoerd eigenlijk vrijwel altijd  constructief. De goede ondersteuning van de Wmo Raad (zowel de eigen onafhankelijke ondersteuning als de ondersteuning vanuit de ambtenaren) draagt daar in belangrijke mate aan bij.

Het antwoord op de vraag wat er verder verbeterd zou kunnen worden werd vooral gezocht in de samenhang binnen de Wmo Raad. Op dit moment wordt nog te vaak vanuit de eigen specifieke achterban een inbreng geleverd. De kunst zal zijn om nog meer vanuit die diversiteit tot breed gedragen adviezen aan het gemeentebestuur te komen.   

Op de vraag waar de Wmo Raad trots op is bleef het even stil. Het is opmerkelijk hoe snel we geneigd zijn om wel aan te geven wat (nog) niet goed gaat, maar bescheiden te zijn over wat juist heel goed gaat. Uiteindelijk was toch de conclusie dat de Wmo Raad er trots op is dat de gemeente Huizen voorop loopt in de brede aanpak van het Wmo beleid en als enige Noord-Hollandse gemeente deelneemt aan het landelijke project “de Kanteling”. Dat is alleen mogelijk geworden door als gemeente en Wmo Raad een gezamenlijke visie te delen op de wijze waarop maatschappelijke ondersteuning aan kwetsbare mensen nu en in de toekomst zal moeten worden georganiseerd en daar vervolgens ook echt samen, ieder vanuit een eigen verantwoordelijkheid, voor te gaan.

De conclusie was dat het in Huizen eigenlijk allemaal redelijk harmonieus verloopt. Maar blijft dat in de toekomst ook zo? Of zal dat veranderen als er minder geld beschikbaar komt en de gemeente misschien keuzes moet gaan maken waar de Wmo Raad zich absoluut niet in kan vinden?

Ik maak me daar persoonlijk niet zoveel zorgen over. Tot nu toe blijkt uit maatregelen die we genomen hebben, waarbij vraagsturing en keuzevrijheid voorop stond, dat de kosten eerder afnemen dan toenemen. Het blijkt steeds weer dat mensen voor zichzelf een bepaalde vorm van ondersteuning wensen, die niet alleen beter bij hen past dan het standaard aanbod, maar die vaak ook goedkoper is. Toen we bijvoorbeeld de regeling verruimden voor aangepaste sportvoorzieningen voor gehandicapten (voorheen kon alleen een sportrolstoel worden verstrekt en nu alle noodzakelijke aangepaste sportvoorzieningen) konden mensen zelf kiezen welke sport zij wilden beoefenen. En een aangepast tennisracket is veel goedkoper dan een aangepaste rolstoel. Het is mijns inziens dan ook echt een onterechte angst dat mensen alleen maar meer zullen vragen. Maar als dat dan al zo is, dan werkt onze methode van individuele ondersteuning zo, dat we ook echt kunnen beoordelen dat de ondersteuning in deze individuele situatie nodig is. En als dat zo is, dan moeten mensen toch gewoon geholpen worden? 

Natuurlijk, als er minder geld is, zullen ook andere afwegingen gemaakt moeten worden. Het College zal toch altijd de belangen van Wmo doelgroepen ten opzichte van het algemeen belang moet afwegen. Maar juist dan is een kritische Wmo Raad een groot goed. Het (wellicht negatieve) beargumenteerde advies van de Wmo Raad kan in die situaties naast het voorstel van het College aan de gemeenteraad worden voorgelegd. Dat draagt bij aan een goed publiek debat.

We zijn er natuurlijk nog lang niet, maar onze Wmo Raad mag met recht trots zijn op wat al is bereikt. En ik ben trots op onze kritische Wmo Raad.

    

 

Huizer botters

Vanaf deze week staan de Huizer botters vaak in mijn agenda. Vandaag hebben we ambtelijk overleg gehad over een mogelijke eigendomsoverdracht van de Huizer botters aan de stichting vrienden van de Huizer botters. Uit een eerder gemaakt rapport door “Leisure Result” over de marketing en promotie van de Huizer botters is duidelijk geworden dat Huizen eigenlijk de enige gemeente is die botters in eigendom heeft. Bij alle andere gemeenten waar botters een belangrijke rol speelden is de eigendom van de botters in handen van een stichting. Onze stichting “vrienden van de Huizer botter” doet feitelijk al bijna alle werkzaamheden die met onderhoud, gebruik en promotie van de botters verband houden. Als die stichting echter een subsidie wil aanvragen uit fondsen die zich met botterbehoud bezig houden, krijgen ze een negatief antwoord, omdat de eigendom bij de gemeente ligt en gemeenten niet voor sponsoring in aanmerking komen. Kortom, redenen genoeg om eens kritisch te kijken naar een mogelijke overdracht, waarbij uiteraard wel de garantie dient te bestaan dat de botters voor Huizen behouden blijven.

Zaterdag gaan mijn collega Petra van Hartskamp en ik per botter naar het havenfestival in Almere. We zien daarnaar uit, niet alleen vanwege het mooie concert dat we verwachten en de ontmoeting met onze overburen, maar ook vanwege de tocht ernaar toe. Het blijft een belevenis om op een botter mee te mogen varen. Alleen bij heel erge regen gaat de tocht niet door. Duimen dus…

Woensdag vertrekken we voor een paar dagen naar New York, waar we donderdag op de Huizer botter HZ 108 langs o.a. het vrijheidsbeeld zullen varen. Wat een belevenis zal dat worden. Ik zie het als een unieke kans, die de komende 300 jaar waarschijnlijk niet meer voor zal komen. Voor alle zekerheid zal ik nog maar even melden dat alle kosten (tickets, hotelkosten, verblijfskosten etc.) voor onze eigen prive-rekening zijn. Er is al genoeg discussie in het land over declaratiegedrag van bestuurders, dus het lijkt mij goed om hierover volstrekt duidelijk te zijn. Enige nadeel is dat we door dit evenement de Huizerdag en het voorproefje voor de Huizerdag moeten missen. Maar het blijft toch keuzes maken in het leven.

Huizen mag trots zijn op haar botters. Ik ben het in ieder geval!