Dierenwelzijn

Gisteren was ik op de prachtige locatie van kasteel Groeneveld in Baarn te gast bij een landelijke conferentie over dierenwelzijn. In de regio Gooi en Vechtstreek ben ik nog steeds de enige wethouder met dierenwelzijn in portefeuille. Maar in Nederland zijn er gelukkig al veel meer. Bijna al die wethouders en hun beleidsambtenaren dierenwelzijn, maar ook diverse organisaties, waaronder natuurlijk de dierenbescherming, waren aanwezig.

Zo’n conferentie kost me een hele dag, maar het is wel een goede manier om in een dag weer helemaal bijgepraat te worden over allerlei thema’s die met dierenwelzijn te maken hebben. In Huizen lopen we redelijk voorop, zeker ook als ik hoor hoe de dierenbescherming overal nog aan het “modderen” is om zelfs de meest basale voorzieningen, zoals opvang van dieren in een asiel en het vervoer per dierenambulance, te regelen. Ik kan me heel goed voorstellen dat het voor al die vrijwilligers van de dierenbescherming weinig stimulerend is om al die gemeenten ieder jaar weer langs te moeten, om te onderhandelen over de vergoeding voor opvang en vervoer. In die zin steun ik ook wel het pleidooi van de dierenbescherming om dit (via een richtlijn van de Vereniging Nederlandse Gemeenten) in een keer goed te regelen.

Momenteel staan er nog twee actiepunten op de agenda voor wat betreft dierenwelzijn in Huizen en ik bezocht dus ook de workshops die hierover gingen.

In de eerste plaats is dit het “fokbeleid” op kinderboerderijen. Ik vind persoonlijk dat er genoeg zwerfdieren zijn (zeker als het gaat om bijvoorbeeld kleine knaagdieren en kippen) en dat een kinderboerderij die dieren dus niet zou moeten willen fokken. In een workshop werden de voor- en nadelen van fokken met dieren op een kinderboerderij besproken. Door de koepelorganisatie van kinderboerderijen, maar ook door de dierenbescherming, wordt hier heel genuanceerd over gedacht. Het was heel nuttig om op dit punt kennis uit te wisselen, want binnenkort gaan we hierover met het bestuur van onze Huizer kinderboerderij afspraken maken.

Een tweede thema, dat voor 2010 in Huizen op de agenda staat, zijn de schuilstallen. In Huizen gaat het vooral om schuilstallen voor paarden. Over dit onderwerp leven veel emoties en het is dus goed om ook op dit punt over de juiste kennis te beschikken. Het is wel duidelijk, dat het gebrek aan een schuilplaats tegen regen, wind of zon, in veel gevallen niet als dierenmishandeling hoeft te worden gezien, maar als we het over dierenwelzijn hebben, zijn schuilstallen eigenlijk onmisbaar.

 

Begroting 2010

In de afgelopen week kwam de zogenaamde “septembercirculaire” van het Rijk. Hierin wordt duidelijk gemaakt wat gemeenten aan uitkering kunnen verwachten uit het gemeentefonds. Voor de komende jaren betekent dit voor onze gemeente een lichte meevaller, ten opzichte van de eerdere cijfers. Maar tegelijkertijd wordt in de septembercirculaire ook aangekondigd dat er vanaf 2011 forse bezuinigingen aankomen.

Onze gemeente heeft dankzij jarenlang zorgvuldig financieel beheer nu -financieel gezien- een goede uitgangspositie. Daardoor zijn we tot nu toe ook nog niet genoodzaakt geweest om draconische maatregelen te treffen. We hebben niet hoeven bezuinigen op lopende projecten en activiteiten en konden zelfs stimuleringsmaatregelen nemen om de locale economie te versterken en om de belastingen voor onze burgers laag (en daarmee de koopkracht hoog) te houden. 

Toch moeten we niet onze ogen sluiten voor de werkelijkheid. Ondanks het gegeven dat de koopkracht voor de meeste mensen op peil blijft, loopt de werkloosheid in ons land op (van 304.000 werklozen in 2008 naar 615.000 werklozen in 2010).  De overheidsfinancien verslechteren fors (van een begrotingsoverschot van + 0,5 naar een begrotingstekort van – 6,2) en de staatschuld stijgt. Ondernemers zien de vraag en de productie (snel) inzakken. Schoolverlaters en 55+ ers komen moeilijker aan een baan. Een huis verkopen wordt lastiger en pensioenen staan onder druk.

Het kabinet Balkenende vindt dat je niet middenin een diepe recessie perse de begroting sluitend moet willen houden, zoals o.a. de VVD voorstelde. Dat dit rampzalig uitwerkt hebben we geleerd van de crisis in de jaren ’30. Voor de korte termijn zet het kabinet Balkenende dan ook in op herstel van zekerheid en perspectief. Wel wordt een loonmatiging voorgesteld (de nullijn) en wordt een verhoging van de AOW leeftijd voorgesteld, naar de 67 jarige leeftijd.  Direct gevolg van dit beleid is ook, dat gemeenten die een gezonde financiele uitgangspositie hebben, niet nu al met ingrijpende kortingen te maken krijgen.

Toch zullen we er ook in Huizen niet aan ontkomen dat we moeten gaan nadenken over ombuigingen. In 2010 zal het overheidstekort zijn opgelopen tot 36,5 miljard euro (dat is ca. 175 euro per persoon per maand en exclusief het geld dat naar de banken is gegaan!). Het kabinet wil die rekening niet doorschuiven naar toekomstige generaties. Er zal dus fors moeten worden omgebogen, al was het alleen al om het draagvlak en de betaalbaarheid van ons stelsel aan sociale voorzieningen overeind te houden.

Tijdens de behandeling van de begroting 2010 in de commissie ABM van afgelopen week werd dit onderwerp al ter sprake gebracht. Het blijft echter lastig om als gemeentebestuur op iets vooruit te lopen waarvan we de volle omvang nog niet goed kunnen overzien. Ik denk dat het raadzaam is om de discussie over mogelijke toekomstige ombuigingen plaats te laten vinden in het kader van het nieuwe collegeprogramma, dat na de gemeenteraadsverkiezingen in maart volgend jaar het licht zal zien. Tot die tijd moeten we in ieder geval voorzichtig zijn met het aangaan van nieuwe structurele verplichtingen.

 

Harry Meijers

Geschokt hoorde ik gisteren het nieuws van het plotselinge overlijden van Harry Meijers. Ik stond op dat moment naast Petra van Hartskamp, die hem de dag daarvoor nog het Huizer insigne had uitgereikt. We konden het niet geloven!

We zullen Harry missen. Bijna iedere dinsdag, na de collegevergadering, was hij bij het persuurtje. Hij kon dan soms zo stiekem gniffelend vragen naar iets wat hij “in de wandelgangen” had vernomen. Hij was altijd uit op een nieuwtje, maar als er dan ook iets nieuws te melden was, dan ging hij nooit voor de sensatie, maar maakte hij er serieus werk van om het nieuws van meerdere kanten te belichten. We ontmoetten Harry ook tijdens raadsvergaderingen en tijdens interviews in de Baat. Maar hij was ook altijd op het gemeentehuis te vinden als er iets te doen was, zoals de 10 december activiteiten van Amnesty en de Nieuwjaarsreceptie. Hij was de drijvende kracht achter Radio Phohi (later Radio 6 FM).

Het is niet te bevatten dat Harry zo onverwacht is heengegaan. Harry heeft zoveel voor onze Huizer gemeenschap betekent. Ik ben er nu wel des te meer dankbaar voor dat we hem als gemeentebestuur, op de dag voor zijn overlijden, nog de eer hebben kunnen geven die hem toekomt.