Voedselbank

Vandaag was ik te gast bij de voedselbank. Ik wilde graag eens zien hoe de daadwerkelijke uitgifte van voedselpakketten in zijn werk gaat.

Om half 2 stond al een hele rij mensen voor de deur te wachten. De sfeer was gemoedelijk, ondanks de kou. Er was zelfs iemand die helemaal uit Eemnes was gekomen met de fiets. Om precies half 2 ging de deur open en mochten we naar binnen. Mensen moeten hun persoonlijke kaart laten zien en daarna kunnen ze langs de diverse tafels lopen. Eerst wordt een krat met “standaard” boodschappen uitgedeeld, die men in de zelf meegebrachte boodschappentassen kan overhevelen. Daarna kan er een keuze worden gemaakt voor producten uit de vriezer. Vervolgens is er een tafel met verse groente en fruit en tenslotte is er nog een tafel waaruit men naar keuze twee producten per persoon mag meenemen. Helemaal aan het eind staat dan nog het verse brood, dat als laatste kan worden meegenomen.

Het is een vreemde gewaarwording om in de rij te staan voor de voedselbank, tussen al die mensen die ieder hun eigen verhaal hebben. Voor de meesten van hen is de hulp van de voedselbank weliswaar tijdelijk, maar wel heel dringend nodig.  

De organisatie van de uitgifte van voedselpakketten liep heel gestructureerd. Maar wat me vooral trof was de houding van de vrijwilligers. Behulpzaam, respectvol, vriendelijk!

Niet voor iedereen begint het jaar 2010 even gelukkig. Maar ik wens iedereen het komende jaar toe, om mensen in hun omgeving te treffen, met dezelfde warmte en betrokkenheid als de vrijwilligers van de voedselbank!

 

Klaar met het Gewest?

In de afgelopen week stond een artikel in de Gooi en Eemlander, dat bij veel mensen uit mijn omgeving de aandacht heeft getrokken. “Hilversum is klaar met het Gewest” was de kop van het artikel. En daarop volgde: “De Hilversumse politiek is helemaal klaar met het Gewest Gooi en Vechtstreek. De gemeenten in het Gooi zijn volgens Hilversum prima in staat zelf gemeenschappelijke activiteiten aan te sturen. Zeker nu er na fusie van Bussum, Naarden, Weesp en Muiden maar vijf gemeenten overblijven. ,,Het gewest is niet van deze tijd.”

Nu ben ik toevallig zelf aanwezig geweest bij de discussie met de Hilversumse gemeenteraadsleden over de toekomst van het Gewest en ik kon dan ook in de afgelopen week veel ongerustheid wegnemen. De kop van het artikel suggereert namelijk iets anders dan werkelijk wordt bedoeld. De kern van het standpunt van de Hilversumse raadsleden (en dat was overigens ook de hoofdlijn van het standpunt van de raadsleden in de commissie Algemeen Bestuur en Middelen in Huizen), is dat het Gewest een uitstekende uitvoeringsorganisatie is, maar dat het ontbreekt aan betrokkenheid van de plaatselijke politici en aan voldoende democratische controle door de negen gemeenteraden.

Unaniem -en dat gold zowel voor Hilversum als voor Huizen- vinden de betreffende raadsleden dat het Gewest haar taken goed uitvoert. Genoemd zijn o.a. de GGD (Gewestelijke gezondheidsdienst), de GAD (Gewestelijke afvalstoffendienst) en de regionale bereikbaarheid en de regionaal economische samenwerking. Ook het feit dat het Gewest een platform biedt, waar bestuurders van de negen gemeenten elkaar ontmoeten en belangrijke zaken die de regio betreffen met elkaar afstemmen, ziet men als een nuttige functie van het Gewest.

“Klaar met het Gewest” betekent dus echt iets anders dan “Weg met het Gewest”. In beide bijeenkomsten waar ik aanwezig ben geweest als lid van het Dagelijks Bestuur van het Gewest, (dus in Hilversum en in Huizen) is opgemerkt dat het eigenlijk niet meer van deze tijd is, dat het Gewest nog steeds een Dagelijks Bestuur heeft, dat verantwoording moet afleggen aan een Algemeen Bestuur. Dat Algemeen bestuur is niet democratisch gekozen en het is eigenlijk nog een ouderwets, monistisch systeem. De betrokken raadsleden van Huizen en Hilversum vinden dat het Gewest gewoon een goed functionerende uitvoeringsorganisatie moet zijn en dat de bestuurders die daarin een rol hebben hierover direct verantwoording moeten afleggen aan de eigen gemeenteraden. 

Ik ben als Dagelijks Bestuurslid eigenlijk heel blij met deze heldere standpunten en ik deel die persoonlijk ook. Want laten we eerlijk zijn: we hebben elkaar in onze kleine regio heel hard nodig. Taken als GAD, GGD, regionale bereikbaarheid, regionale economische ontwikkeling en diverse milieutaken zijn gemeentegrens overstijgend. Ook als we straks een G4 zouden hebben, blijft het Gewest als uitvoeringsorganisatie voor de gezamenlijke gemeenten keihard nodig. Maar het Gewest hoeft wat mij betreft zeker geen extra “bestuurslaag” te zijn.  Laat de bestuurders vooral in hun eigen raden verantwoording afleggen over de uitvoeringstaken van  het Gewest. Dat scheelt veel onnodige vergaderingen. Als straks ook gemeenteraadsleden van de overige gewestgemeenten hierbij aansluiten (want we gaanals Dagelijks Bestuur bij iedere gemeente in het Gewest langs!), is dit een mooie aftrap voor een zinvolle gezamenlijke bijeenkomst die in februari gepland staat, over de taken en de structuur van het Gewest.    

Week vol emoties

Iedereen die trouw mijn weblog leest weet dat ik daarin terugblik op gebeurtenissen die mij in de afgelopen week hebben bezig gehouden of hebben geraakt. Het zou gek zijn om dan helemaal niets te schrijven over
het vertrek van burgemeester Frans Willem van Gils. In de afgelopen jaren heb ik, net als mijn collega  wethouders, intensief met Frans Willem samengewerkt en ik vind het spijtig, dat het gelopen is zoals het
 gelopen is. Maar ik respecteer de keuze die nu door de Frans Willem en de fractievoorzitters is gemaakt.
 
Veel mensen die me hier in de afgelopen week over hebben aangesproken vinden het vreemd dat er niet openlijk wordt gezegd wat nu precies de redenen zijn voor het vertrek van de burgemeester. Ik kan dat wel
begrijpen, maar ook ik kan niet meer zeggen dan datgene wat in de officiële persverklaring staat en door de gemeentelijke woordvoeder is gezegd. 

Gelukkig waren er deze week ook positieve gebeurtenissen.

Donderdag was het 10 december, de dag van de rechten van de mens. Op die avond was ik -nu eens als lid van de Amnesty International groep Huizen- aanwezig op het gemeentehuis, waar vele tientallen kinderen uit de groepen 7 en 8 van de basisscholen in Huizen met hun ouders (en soms ook grootouders) aanwezig waren voor de uitreiking van de prijzen voor de gedichtenwedstrijd die Amnesty in Huizen voor de 9e keer heeft georganiseerd. Ik heb meegedaan in de vierkoppige jury en dus de vele honderden gedichten gelezen. Het is hartverwarmend om te lezen dat de jeugd van Huizen zo oprecht betrokken is bij onrecht in de wereld en zich ook echt realiseert hoe goed we het hier in Nederland eigenlijk hebben. Dat is straks de nieuwe generatie in de strijd tegen mensenrechtenschendingen en dat vind ik heel erg hoopgevend voor de toekomst!

Afgelopen vrijdag ben ik voor de eerste keer in mijn leven “BAB” geweest, buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand dus. Ik mocht mijn nichtje Marieke met haar Sander in het huwelijk aan elkaar verbinden. Een emotionele, maar toch vooral feestelijke gebeurtenis.  

Kortom: Het was een week vol emoties.