Sijsjesberg

Dit seizoen heb ik voor het eerst geen abonnement voor zwembad Sijsjesberg gekocht, maar een tien-baden kaart. De noodzaak om met mijn zoon mee te gaan is er niet meer. Die gaat lekker met vrienden naar Sijsjesberg. En de ervaring van vorig jaar heeft me geleerd dat ik dan met 10 bezoeken aan het zwembad prima uit de voeten kan. 

Deze week was er de zwemvierdaagse en dan vindt mijn zoon het nog wel gezellig als ik mee ga. Dus zwom ik braaf de 10 baantjes met hem mee (of, om eerlijk te zijn, ver achter hem aan…). Beslist geen straf, met het prachtige weer van afgelopen week. De volwassen zwemmers die ik onderweg tegenkwam begroetten mij vriendelijk en -bijna allemaal- met de woorden “heerlijk he?” Nou, dat was het dan ook. Even heerlijk afkoelen na een warme dag en dan echt ook weer helemaal fit verder.  “Waarom doe ik dit nou niet gewoon iedere dag?” vroeg ik mij af. Ik woon dichtbij Sijsjesberg, het is zo’n kleine moeite en het levert zo’n heerlijk fit gevoel op. Misschien toch volgend jaar maar weer een abonnement?! 

Het tijdstip van de zwemvierdaagse (starten tussen 18.00 en 19.30 uur) is ook perfect gekozen. Om 18.00 uur starten betekent om 18.30 weer naar huis kunnen, dus zelfs de raadsvergadering van afgelopen donderdag (start om 19.30) was geen belemmering.

In die raadsvergadering werd het definitieve akkoord gegeven voor de grondige renovatie van Sijsjesberg. Die kost de gemeente behoorlijk veel geld, maar toch werd unaniem beslist dat we ons prachtige zwembad Sijsjesberg voor de komende 40 jaar moeten behouden voor onze inwoners. En daar ben ik het van harte mee eens. Als alles volgens planning verloopt, kunnen we volgend jaar in een nog mooier bad aan de zwemvierdaagse meedoen. Maar dan kunnen we ook zonder zwemvierdaagse baantjes trekken, zonder “last” te hebben van de duikplanken, want die zijn dan netjes verplaatst. Voor de kleintjes is er dan een spraypark en een familieglijbaan. En na afloop is er een drankje bij een mooi nieuw terras. Nog een extra reden om volgend jaar weer een abonnement aan te schaffen!

Tegenvaller

In de afgelopen week werd de doorrekening van de zogenaamde “juni-circulaire” voor onze gemeente bekend. Dat was een forse tegenvaller, van nog eens bijna 1 miljoen euro extra korting op het gemeentefonds per jaar. De belangrijkste oorzaak daarvan is de bezuiniging vanuit het Rijk op de WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning). We wisten al dat we 160.000 euro per jaar moesten inleveren, maar dat bedrag is nu fors verhoogd, met bedragen van maar liefst zo’n 600.000 euro per jaar. Daarnaast pakken ook de CAO onderhandelingen m.b.t. de loonontwikkeling van gemeente-ambtenaren niet bepaald in het voordeel van onze begroting uit.  

We hebben nog geen kabinet, maar de bezuinigingen vanuit het Rijk zijn dus toch gewoon al begonnen terwijl de kosten voor gemeenten voor o.a. de uitvoering van de WMO onverminderd blijven stijgen. Terecht dat de Vereniging Nederlandse Gemeenten hier tegen protesteert, want de onderbouwing van deze bezuiniging klopt niet en het  was voor 2011 ook zeker niet de afspraak die met het Rijk gemaakt is!

In de afgelopen week dus de ondankbare taak om dit aan de raadscommissie en aan de leden van de WMO raad mede te delen. Intussen proberen we maar weer scenario’s te ontwikkelen om in oktober een sluitende begroting te kunnen presenteren.

Gewoon hard doorwerken

Wat een dramatische ontwikkeling voor het CDA deze week. Op dinsdagavond liepen we nog opgewekt campagne te voeren. Op woensdagavond was er alleen nog maar verbijstering. Ik had best wel verlies ingecalculeerd, maar geen 20 zetels!

Donderdag was mijn agenda gewoon weer vol en ook vandaag viel er weer genoeg te doen. Lastige dossiers, over bijvoorbeeld de vraag hoe we zorg en maatschappelijke ondersteuning die in de thuissituatie van mensen nodig is zo kunnen organiseren, dat de schotten tussen wat het rijk betaalt (AWBZ) en wat de gemeente betaalt (WMO) wegvallen. Ik wil dat er gewoon goed gekeken wordt naar wat er nodig is en dan pas naar wie dat moet gaan betalen. Dat lijkt logisch, maar zo zit ons systeem helaas niet in elkaar. Er waren ook luchtiger en zelfs feestelijke dossiers, zoals de afronding van het project “6 camperplaatsen” op de kop van de oude haven. Geen tijd dus om te kniezen, maar gewoon hard doorwerken!

Ik denk eigenlijk dat het voor onze burgers, die zorg of maatschappelijke ondersteuning nodig hebben, of voor de mensen die graag hun camper op een mooi plekje in Huizen willen neerzetten, niet zoveel uitmaakt welke politieke kleur de bestuurders hebben die zich daarvoor inzetten. Het gaat er vooral om dat we de grote en kleine problemen in onze samenleving in het oog hebben en die ook (helpen) oplossen. Daarom geloof ik ook niet zo in al die analyses, die zeggen dat politieke partijen die zich qua ideologische uitgangspunten in “het midden” bevinden in de toekomst minder kans van slagen zullen hebben dan de partijen die zich duidelijk als “links” of “rechts” profileren. Burgers kijken naar de prioriteit die we als bestuurders geven aan hun problemen, naar hoe we die problemen aanpakken en naar de resultaten daarvan. Als de problemen waar we ons als bestuurders mee bezig houden te ver af staan van de dagelijkse werkelijkheid van onze burgers, dan spreekt wat we doen hen ook minder aan. En als de resultaten niet direct in hun dagelijkse werkelijkheid worden ervaren, dan is er ook geen herkenning. 

Ik denk persoonlijk dat daar voor de komende jaren de uitdaging voor onze CDA vertegenwoordigers in de Tweede Kamer ligt: laten zien dat wij echt dicht bij mensen staan, zeker als die mensen op hulp van de overheid zijn aangewezen. Daarbij maakt het niet uit welke achtergrond mensen hebben. Ieder mens is uniek en ieder mens verdient het om menswaardig en respectvol te worden behandeld. Daar heeft altijd onze kracht gelegen! Ik hoop dan ook van harte we in elk geval niet in een kabinet met de PVV stappen! Dat zou alles waar we als CDA voor staan ongeloofwaardig maken.

We zullen mijns inziens wel meer de taal van gewone mensen moeten gaan spreken, concreter moeten worden in waar we voor staan, minder beleidsjargon gebruiken. Ik hoop dat we als CDA de komende jaren tijd nemen voor reflectie op deze dramatische verkiezingsnederlaag, om straks ook weer sterk terug te komen. Gewoon hard doorwerken dus!

 

Kunst en cultuurfestival

Het eerste kunst en cultuurfestival in Huizen zit er op. Waar een klein dorp groot in kan zijn! Ik heb genoten van het brugfeest, van de gezellige uitmarkt en van de activiteiten op de haven. Het pianoconcert in de oude kerk moest ik helaas aan mij voorbij laten gaan, evenals trouwens tal van andere activiteiten die deze week georganiseerd werden. Voor mij persoonlijk was de afsluiting het schitterende orgelconcert van afgelopen vrijdag in de Oude Kerk van Huizen.

Organist was dhr. Ad van Pelt. Er werd een heel bijzonder stuk gespeeld, uit medio 1800, over de slag bij Waterloo. De verteller liet weten dat wij in Nederland het feest van de slag bij Waterloo (de bevrijding van de Franse overheersing) tot aan de tweede wereldoorlog jaarlijks in juni hebben gevierd. Na de tweede wereldoorlog werd dit feest vervangen door 5 mei, als nationale bevrijdingsdag. Wist u dat?

Door zo’n orgelconcert dat een verhaal probeert uit te beelden merk je pas hoe visueel wij eigenlijk ingesteld zijn. Probeer het u maar eens met de ogen dicht voor te stellen hoe die verschrikkelijke veldslag bij Waterloo is geweest, met aan beide kanten tienduizenden doden. Het gekerm van mensen, het kanonnengebulder, het trompetgeschal… Dat lukt haast niet meer. Maar dankzij de rustige, gedragen stem van de verteller en de prachtige afwisselende orgelmuziek kwam ik er na een tijdje toch helemaal in. Aan het eind kon ik bijna de feestvreugde van het einde van deze slag meevoelen. Heel bijzonder dat we dit in de prachtige oude kerk van Huizen mochten beleven, met het majestueuze orgel en de prachtige akoestiek. Hopelijk volgend jaar weer en dan liefst met nog veel meer bezoekers!

Werkbezoek aan dialysecentrum

Het CDA Huizen diende tijdens het CDA congres een amendement in op het CDA verkiezingsprogramma over orgaandonatie. Het amendement hield in, dat het CDA opnieuw de mogelijkheden van een zogenaamd “geen bezwaarsysteem” zou onderzoeken. Het amendement haalde het echter niet. Maar dat wil niet zeggen dat het onderwerp binnen het CDA niet leeft. Integendeel! Samen met CDA Tweede Kamerlid Maarten Haverkamp (lijst 1, nr. 26) ging ik afgelopen vrijdag op bezoek bij het Dialysecentrum in Hilversum.

Ik blijf zelf echt van mening dat een ander wettelijk beslissysteem nodig is om het tekort aan orgaandonoren op te lossen, zodat mensen die tijdens hun leven niets hebben laten weten na hun overlijden in principe orgaandonor zijn. Maar dat daarvoor onvoldoende politiek draagvlak is, is een feit. Intussen overlijden mensen op de wachtlijst. Daarom is het voor de komende jaren  nuttig om als CDA met deskundigen uit de praktijk in gesprek te blijven over mogelijke andere oplossingen voor het tekort aan donoren.

Momenteel  wachten meer dan 1200 mensen op een nier. Dat is veel en ze wachten te lang meestal bijna 5 jaar en hoe langer een patiënt op de wachtlijst staat, hoe meer de situatie verslechtert en hoe kleiner de kans wordt op een succesvolle transplantatie. Nederland heeft meer orgaandonoren nodig.

Volgens de Hilversumse nefroloog mevrouw N. Mol zijn we op dit moment in de vreemde situatie terecht gekomen dat er meer gezonde mensen bij leven een nier afstaan voor donatie dan er gedoneerd wordt na overlijden. Nierpatiënten ontvangen dus vaker een nier van een levende donor, dan van een overleden donor.

Dit zet aan tot denken. Hoe kan het immers zijn dat mensen in leven wel bereid zijn om een nier af te staan en mensen na hun overlijden niet meer? De onwetendheid en de onduidelijkheid over hoe een orgaandonatie wordt uitgevoerd spelen hierbij een belangrijke rol. Daarnaast willen veel mensen niet stil staan bij hun overlijden en praten zij er maar liever niet over.

Gezien het grote tekort aan donoren is het CDA van mening dat er iets moet gebeuren en roept het CDA mensen op om een keuze te maken over wat er nu hun leven met hun organen moet gebeuren. Om de drempel iets lager te maken heeft het CDA voorgesteld dat iedere burger bij het ophalen van zijn of haar paspoort een orgaandonatieformulier ontvangt. Mensen moeten worden aangemoedigd om bewust na te denken en goed worden voorgelicht over dit belangrijke onderwerp. Volgens Maarten Haverkamp worden burgers op die manier structureel gevraagd zich op te geven als orgaandonor. Zo nemen we een stukje angst en onbekendheid bij de mensen weg.

Op dit moment loopt er in Nederland een proef bij een aantal gemeenten maar wat betreft Maarten Haverkamp wordt deze proef uitgebreid en gaan bijvoorbeeld alle gemeenten in de Gooi en Vechtstreek via hun afdeling Burgerzaken de informatie folders uitdelen. Als CDAers uit de Gooi en Vechtstreek overleggen we regelmatig in het bijzijn van Maarten Haverkamp over allerlei zaken en op het eerst volgende overleg zal zeker op de agenda staan hoe we vanuit gemeenten mensen meer bewust kunnen maken over de nut en noodzaak van donor registratie. Want, aldus Maarten Haverkamp, laten we eerlijk zijn: op het moment dat we zelf een donornier nodig hebben willen we er toch ook niet 5 jaar op wachten met het risico dat het te laat is?

 

Avondvierdaagse

Vandaag stond ik op het bordes van het gemeentehuis weer te genieten van de avondvierdaagse. Het viel mij op dat veel kinderen met bloemen liepen en dat de enorme hoeveelheden snoep die we vorig jaar om de halzen van de kinderen voorbij zagen komen aanmerkelijk verminderd waren.

Ik denk dat dit mede het gevolg is van de aandacht die onze GGD (dmv het programma “Gooi in Beweging”) dit jaar specifiek rond de avondvierdaagse aan oudercommissies op scholen heeft gevraagd voor het -opvoedkundig- belang van de combinatie van gezond bewegen en gezonde voeding voor kinderen. Overgewicht bij kinderen leidt niet alleen tot lichamelijke problemen (diabetes, hartklachten etc.) maar heeft ook grote gevolgen voor het sociaal functioneren van kinderen. Gelukkig hebben we in ons land (nog) geen Amerikaanse toestanden als het gaat om overgewicht bij kinderen, maar ook in Nederland zien we dit probleem van overgewicht bij kinderen fors toenemen. Natuurlijk mogen kinderen best eens wat snoepen, maar het signaal dat we wilden afgeven (matig het snoepen!) is bij de ouders en de begeleiders kennelijk goed overgekomen.

En toch was ook deze avondvierdaagse ook weer een groot feest. Het kan best anders!

Politiek debat

Het is echt jammer voor de mensen die niet aanwezig waren bij het politiek debat dat afgelopen woensdag door het Marokkaans platform werd georganiseerd in wijkcentrum “Holleblok”. Oud burgemeester Jos Verdier had de leiding. Vertegenwoordigers van politieke partijen waren Jessica Prins (VVD), Liesbet Tijhaar (PvdA), Gerrit Pas (Groen Links), Ron Schaap (D66) en ikzelf natuurlijk namens het CDA. Na een korte inleiding van alle aanwezige vertegenwoordigers van de politieke partijen startte na de pauze het echte debat. En ik kan u verzekeren, dat het er heel wat inhoudelijker aan toeging dan de debatten die u op TV volgt. De mensen in de zaal stelden ook pittige thema’s aan de orde en er werd stevig gediscussieerd, o.a. over de hypotheekrenteaftrek en de studiefinanciering. Ook dilemma’s als vrijheid van meningsuiting en het verbod tot discriminatie kwam aan de orde en natuurlijk ging het ook over het (gebrek aan) vertrouwen van burgers in de politiek.  De sfeer was goed en er werd ook naar elkaar geluisterd. Zo hoort het.

Hartstikke leuk dat dit enige lokale debat in Huizen zo fantastisch door het Marokkaans platform is georganiseerd!

 

Persoonlijke benadering bij WMO loket

 

Vorig jaar is door het kabinet een bezuinigingsmaatregel in de AWBZ doorgevoerd. Hierdoor konden mensen, die “ondersteunende begeleiding” vanuit deze verzekering bekostigd kregen, deze vorm van begeleiding kwijtraken. Het was niet de bedoeling dat gemeenten deze begeleiding overnemen en ze hebben daar dus ook geen geld voor gekregen. Het recht op begeleiding is voor deze deze mensen dus gewoon komen te vervallen.

 

De doelgroepen waarvoor ondersteunende begeleiding wegvalt zijn in samenwerking met het CIZ en MEE geanalyseerd. Omdat Huizen, Blaricum en Laren gezamenlijk de WMO uitvoeren, is daarbij ook gekeken naar de situatie in Blaricum en Laren.  

Huizen: 88 mensen krijgen geen (individuele/groepsbegeleiding) meer. Van deze mensen hebben 32 mensen geen Wmo voorziening. 56 Mensen hebben wel een Wmo voorziening.   Laren: 13 mensen krijgen geen (individuele/groepsbegeleiding) meer. Van deze mensen hebben 5 mensen geen Wmo voorziening. 8 Mensen hebben een wel een Wmo voorziening.  Blaricum: 10 mensen krijgen geen (individuele/groepsbegeleiding) meer. Van deze mensen hebben 4 mensen geen Wmo voorziening. 6 Mensen hebben wel een Wmo voorziening.  

 

Wij hebben het besluit genomen om deze 41 mensen actief te gaan benaderen. Meer dan de helft daarvan (23 personen) is jonger dan 30 jaar. Om een indruk te geven: het gaat om 11 personen van 0-10 jaar, 9 personen van 10-20 jaar en 3 personen van 20-30 jaar. Tussen de 30 en 70 jaar gaat het om 8 personen en van 70-100 jaar om 10 personen. 

We zullen in de komende weken met deze mensen en/of hun ouders en verzorgers persoonlijk in gesprek gaan, zodat we op individueel niveau voor iedereen naar een passende oplossing kunnen zoeken. 

Ik ben heel supertrots op de praktische en kortdate aanpak die het WMO loket en de WMO beleidsambtenaren hier hebben gekozen. Van deze medewerkers moeten we het als gemeente toch hebben en dat zit in Huizen dus wel goed!

Dit initiatief sluit ook naadloos aan op de bestuurlijke wens, om meer vanuit de individuele noden van mensen te werken en minder vanuit de “algemene regels”te denken. Wij noemen dat “vraagsturing” en we lopen met deze aanpak ook landelijk gezien weer ver voor de troepen uit.