Onverdoofd ritueel slachten

Vandaag volgde ik samen met mijn zoon delen van het debat over de regeringsverklaring. Mijn zoon spitste zijn oren bij een opmerking van Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren in de richting van het CDA, die zich nooit zou hebben verzet tegen het onverdoofd ritueel slachten. “Is het CDA het daarmee eens dan?” vroeg hij me verontwaardigd.

Ik weet eigenlijk niet goed wat onze partij in den Haag hierover als standpunt heeft. Dierenwelzijn is (helaas) nooit erg prominent op de agenda van het CDA te vinden geweest. Lokaal is dat gelukkig anders, want inmiddels heb ik al vele CDA collega wethouders ontmoet, die zich juist vanuit de grondbeginselen van het CDA inzetten voor dierenwelzijn.

Jaren geleden sprak professor Jonker in de Oude Kerk van Huizen over het  bijbelverhaal van Jona, die teleurgesteld was over het feit dat God de stad Ninevé niet verwoestte, ondanks de onheilsboodschap die Jona hierover in die stad had moeten brengen. God reageert in dit verhaal verbaasd op de teleurstelling van Jona en Hij vraagt aan Jona: “Waarom zou Ik geen medelijden voelen met een grote stad als Ninevé, waarin alleen al meer dan 120.000 kinderen wonen en ook nog veel vee aanwezig is?” (Jona 4:11)

Dat verhaal heeft indruk op mij gemaakt. Kennelijk maakt God zich óók druk om het vee. Hij voelt er medelijden mee. Er is dan ook juist voor mensen die vanuit een christelijke levensovertuiging politiek bedrijven helemaal niets mis mee om hetzelfde te doen. Ons zorgen maken om het vee, om de dieren, om hun welzijn. Wat mij betreft zou het CDA er dan ook mee in moeten stemmen als er een wetsvoorstel komt om het onverdoofd slachten van dieren te verbieden. Andere landen, zoals Zwitserland, Noorwegen, Zweden, Finland en IJsland zijn ons hierin al voorgegaan.

In een richtlijn van de Europese Unie is vastgelegd dat bij het slachten of doden van dieren elke vermijdbare pijn, opwinding of elk vermijdbaar lijden moet worden voorkomen. Daarom worden dieren voorafgaand aan het slachten verdoofd. Maar volgens sommige religieuze overtuigingen (islam en jodendom) moeten dieren ritueel worden geslacht, dat wil zeggen zonder verdoving. Hier is sprake van een dilemma, met dierenwelzijn aan de ene kant en religieuze overtuigingen aan de andere kant. Daar moeten we, juist ook als CDA-ers, zeker niet lichtvaardig over denken, maar daarover moeten we wel het gesprek aan willen gaan. Zo lijken er  in Nieuw-Zeeland bijvoorbeeld mogelijkheden te zijn gevonden om de belangen van dierenwelzijn en de verschillende religieuze overtuigingen met elkaar in evenwicht te brengen, door bij het slachten van dieren gebruik te maken van elektrische bedwelming, die niet in strijd wordt geacht met de voorschriften van bepaalde religies.  Ik kan mij niet voorstellen dat we in Nederland -met de huidige technologische kennis én met het voor ons land gelukkig ook nog steeds kenmerkende respect voor religieuze overtuigingen- niet tot dit soort oplossingen zouden kunnen komen.

SMH wordt opgeheven

In de afgelopen week is er veel gebeurd rond het rapport m.b.t. het functioneren van de Stichting Marketing Huizen (SMH) en dit heeft me dus ook behoorlijk bezig gehouden. Donderdag was er een themabijeenkomst over marketing en promotie in de Botterwerf, waar bewust niet is gesproken over het functioneren van de SMH, maar waar in algemene zin met betrokkenen (vrijwilligers en bedrijfsleven) is gesproken over het belang van samenwerking op het gebied van marketing en promotie van Huizen.   

Afgelopen vrijdag besloot het bestuur van de SMH de stekker uit de SMH te trekken. Dat was voor de individuele bestuursleden een moeilijke beslissing, want zij hebben allemaal vele uren van hun vrije tijd en heel veel energie in de SMH gestoken. Maar alles overziend, kan ik wel begrijpen dat zij uiteindelijk toch deze beslissing hebben genomen. Het is nu aan de gemeenteraad om te beslissen hoe het verder moet met de marketing en promotie van Huizen. A.s. dinsdag spreken we hierover in het College van B&W.

Over wilde honden en zwarte ratten

In de afgelopen week was er weer de jaarlijkse conferentie over gemeentelijk dierenwelzijnsbeleid. Vorig jaar kreeg ik daar erg veel inspiratie van, dus dit jaar had ik mij opnieuw voor een hele dag aangemeld. Samen met onze beleidsmedewerker ‘dierenwelzijn’ (Lizzy Mercx) dus op weg naar kasteel Groeneveld in Baarn, op zich natuurlijk al een prachtige ambiance voor een dagje inspiratie.

Wat ik toch wel opmerkelijk vond was, dat er in Nederland nog maar 65 wethouders zijn die dierenwelzijn in hun portefeuille hebben. Kennelijk leeft het onderwerp op gemeentelijk niveau niet echt. In onze regio is Huizen de enige gemeente met een dierenwelzijnsbeleid en een wethouder dierenwelzijn. Met dank aan de PvdA, die dit agendeerde en aan de Raad, die dit raadsbreed ondersteunde. En terecht, want er is genoeg te doen!

De zwarte rat

De eerste workshop waar ik heen ging had ‘plaagdieren’ als thema. Ik was daarin geinteresseerd, omdat ik wel eens meer wilde weten over diervriendelijke methodes van mollenbestrijding. Wat doen we aan die schattige diertjes, als ze hun kopjes steeds boven de grond steken op plaatsen waar we dat liever niet willen, zoals in een voetbalveld bijvoorbeeld. Helaas werd ik op dit punt niet wijzer. Hekken goed diep maken doen we al. Daarna blijkt klemmen zetten helaas de enige effectieve manier om dit probleem aan te pakken.

In Huizen is het beleid, dat mensen zelf moeten zorgen voor de aanpak van overlast van plaagdieren. Hierover blijkt echter nog wel het een en ander te doen op het gebied van voorlichting en dat gaan we zeker oppakken. Het enige plaagdier waarbij we als gemeente wel zelf in actie komen is de rat. Er zijn bruine en zwarte ratten. De bruine rat is bij ons het meest bekend. De zwarte rat zit vooral in het zuiden van het land en komt via zeeschepen onze havens in. We kregen een interessant verhaal te horen over deze ratten en vervolgens de vraag voorgelegd, welke afdelingen binnen de gemeente allemaal bij de bestrijding van ratten betrokken zijn. Het is goed dat we in Huizen een coördinerend ambtenaar dierenwelzijn hebben, want Lizzy wist dat natuurlijk direct allemaal op te lepelen. De conclusie was, dat zo ongeveer alle afdelingen hier een rol hebben, van groen tot grijs, van communicatie tot juridische zaken, van gezondheid tot dierenwelzijn.

Bijtende honden

Na een heerlijke vegetarische lunch sloot ik aan bij een workshop over bijtende honden. Ook weer zo’n onderwerp, waarvan ik eigenlijk onvoldoende wist over de rol we als gemeente zouden kunnen spelen in situaties waarbij er gevaar dreigt van bijtende honden. De gemeente heeft juridische mogelijkheden om dit probleem aan te pakken, maar er zijn tegelijkertijd ook mogelijkheden waarbij we veiligheid van onze inwoners én dierenwelzijn effectief kunnen combineren.

Kortom, weer genoeg inspiratie voor mijn portefeuille dierenwelzijn.  Dierenbescherming: bedankt!

Atelierroute

Gisteren en vandaag was er de atelierroute in Huizen. De opening was alleen al de moeite waard. In de bibliotheek was het echt gezellig, met koffie en thee met slagroomsoesjes en allemaal blije mensen. Na de enthousiaste inleidende woorden van organisator Esther Hofstetter en bibliotheekdirecteur Pauline Gmelig Meyling werden we bovendien nog getrakteerd op poëzie van Robert Grijsen, die er samen met een gitarist echt een hele voorstelling van maakte. De gedichten waren soms hilarisch, soms ook indringend, maar in ieder geval zo inspirerend, dat ik vol enthousiasme met een persoonlijk gesigneerde gedichtenbundel de bibliotheek verliet.

Gisteren had ik geen tijd om ateliers te bezoeken, maar vanmiddag kon ik dat alsnog doen. Omdat cultuur niet in mijn portefeuille zit, voelde ik me tot niets ‘verplicht’ en dat is een heerlijk gevoel om aan een fietstocht langs ateliers te beginnen.

Ik las zojuist op teletekst dat vandaag, vanwege het mooie weer,  in het hele land 120 km. file stond. Ik even blij dat ik in Huizen kon blijven! Hier was bijna iedereen op de fiets. Dat maakte de sfeer vooral in het oude dorp, waar veel ateliers bij elkaar liggen, heel speciaal.  Onderweg stopten we af en toe even om op de kaart te kijken. En dan was er een blik van verstandhouding of een praatje met anderen, die ook op de kaart stonden te kijken en tips gaven over ateliers die toch vooral de moeite van een bezoekje waard waren.

Ik heb me vergaapt aan de beeldhouwkunst, de schilderijen, de sierraden en alle kleine kunstwerkjes, zoals boeken, kaarten, sleutelhangers en wat al niet meer. En overal was de ontvangst even gastvrij! Natuurlijk lukt het op 1 middag niet om alle ateliers te bezoeken. Maar wat heeft Huizen toch veel te bieden!

Volgend jaar is het al weer de 15e keer dat er een atelierroute wordt georganiseerd. Ik zie er nu al naar uit!

CDA Huizen goed vertegenwoordigd op historisch congres

Het was een historische gebeurtenis gisteren, het CDA Congres in Arnhem. Met mij waren veel Huizer CDA-ers aanwezig, zowel fractieleden als bestuursleden, maar ook gewoon betrokken leden, die mee wilden discussieren over het akkoord dat voorlag. Vanuit Huizen telde ik zo dus alleen al 12 CDA-ers. We waren om ca. 8.30 uit Huizen vertrokken en kwamen nog voor 9.30 in Arnhem aan, maar daarna was het aansluiten in een lange rij wachtenden voor de inschrijfbalies. Intussen werden we wel op een goede manier bezig gehouden, door de vele demonstranten. Er werd muziek gemaakt, toneel gespeeld, gefolderd en gediscussieerd. De politie keek vanaf de paarden toe, maar hoefde niet in te grijpen. De sfeer was gemoedelijk.

Eenmaal binnen schoven we aan in een van de vele rijen klapstoeltjes in de enorme hal. Uit het hele land waren CDA-ers gekomen, meer dan 4000 mensen. Alleen dat was al bijzonder. De sfeer was goed en de discussies waren constructief. Er werd naar elkaars argumenten geluisterd. Slechts een enkele keer moest de voorzitter ingrijpen. En dat werd dan ook met applaus beantwoord, want wij CDA-ers houden niet van “Boe” geroep of op de man spelen.

Na de lunch gingen de debatten verder. Ik moet zeggen dat ik echt onder de indruk was van de inhoudelijkheid van de betogen. De tegenstanders van de samenwerking VVD-CDA met gedoogsteun van de PVV (zoals o.a. Ab Klink, Ernst Hirsch Ballin, Hannie van Leeuwen en Kathleen Ferrier) hadden echt goede argumenten. Maar ook voorstanders (zoals natuurlijk Maxime Verhagen, Ank Bijleveld, Jan Kees de Jager en Henk Bleeker, maar ook bijvoorbeeld Gerd Leers en Camiel Eurlings) hielden wervende betogen.

Niemand kan in de toekomst kijken, maar ik denk dat het besluit van het Congres uiteindelijk een juist besluit is geweest. Inhoudelijk waren er nauwelijks bezwaren tegen de inhoud van het akkoord, dat een sterk CDA gehalte heeft en een goede vertaalslag is van ons verkiezingsprogramma. In geen enkele andere combinatie hadden we als CDA zoveel van ons verkiezingsprogramma binnen kunnen halen. Daar ging de discussie dus eigenlijk ook niet om. Waar het veel meer om ging, was het principiele punt van de samenwerking met een partij die stelselmatig bevolkingsgroepen uitsluit. Dat staat haaks op onze CDA beginselen en daarom waren de discussies ook zo emotioneel. Persoonlijk heb ik daar ook het meeste moeite mee.

Toch heb ik voor deze samenwerking gestemd. Ik ben overtuigd door de opvattingen van het partijbestuur en van de fractie, dat juist het CDA de partij is die hier in de komende jaren iets tegenover moet gaan stellen. Wij begrijpen als geen enkele andere partij het belang van religie in de samenleving en de waarde die mensen voor hun persoonlijk en maatschappelijk functioneren hieraan hechten. Het is nu al winst, dat zoveel CDA-ers bij elkaar dit weer opnieuw hebben uitgesproken. Daaruit werd gisteren ook weer heel duidelijk dat de waarden en de tradities van onze partij nog springlevend zijn.

Het CDA zal vanuit de positie als regeringspartij veel meer tegen polarisatie in de samenleving kunnen doen dan vanuit de oppositie. Ik zie dat dan ook als een geweldige uitdaging en ik heb het vertrouwen dat onze fractie juist op dit punt de komende jaren een echt CDA profiel zal laten zien.  

Pas rond 17.00 uur werd gestemd over de resoluties. Toen werd dus ook pas duidelijk hoe de stemverhoudingen lagen. 68% van de aanwezigen willen het kabinet VVD-CDA met gedoogsteun van de PVV een kans geven. 32% ziet dit niet zitten. Meewegend dat in de regel vooral “tegenstemmers” gemobiliseerd worden om naar een congres te komen, vind ik dit een overtuigende meerderheid. Ik hoop van harte dat het CDA vanaf nu ook intern de rijen weer zal sluiten. Ik hoop ook dat een volgend CDA congres net zo inspirerend zal zijn als dat van gisteren.