Programma ‘Taal-Werk-Toekomst’ is gestart

In de afgelopen week was de start van het programma ‘Taal-Werk-Toekomst’ (TWT). Doel van dit programma is een versnelde integratie van statushouders (dat zijn mensen die na een asielprocedure een vergunning hebben gekregen om in Nederland te blijven), door hen vijf dagen per week intensief met de Nederlandse taal en cultuur bezig te laten zijn.

Zeventien enthousiaste deelnemers vanuit HBEL (Huizen, Blaricum, Eemnes, Laren) waren bij de ‘kick off’ aanwezig. Deze mensen gaan nu 5 dagen per week (iedereen met een eigen persoonlijke  aanpak) aan de slag met intensieve taallessen in combinatie met het aanleren van taal en vaardigheden op het werk. De groep werd rondgeleid door de werkbedrijven van Tomin in Hilversum. Ik zag alleen maar stralende gezichten. TWT2 TWT1

Na de rondleiding en een gezamenlijke lunch vertelden de deelnemers wat hun eerste indruk was van zowel het programma TWT als van Tomin als bedrijf waar zij hun werkstage zouden kunnen doen.

Één van de deelnemers, een jonge man,  vertelde dat hij in zijn geboorteland nooit een baan heeft gehad. Zijn droom is om in Nederland in een magazijn te kunnen werken. Door Taal-Werk-Toekomst mag hij nu een heftruckdiploma halen en in een magazijn werken. Hij had nooit verwacht dat hij deze kans zou krijgen en was hij was hier aandoenlijk blij mee.

Een andere man vertelde dat hij laborant was in een ziekenhuis in zijn geboorteland. “Dan is uw droom zeker om weer in een laboratorium te gaan werken?” Vroeg de directeur van Tomin. “Mijn hoop is dat ik in Nederland een baan krijg. Ik wil alles doen” was zijn oprechte antwoord.

Een andere deelnemer bekende dat hij weliswaar blij zou zijn met iedere baan, maar dat zijn droom was om weer in een garagebedrijf te kunnen werken, zoals hij dat in zijn geboorteland jarenlang had gedaan. “Kom mee!” zei de directeur van Tomin en hij nam de man resoluut mee de zaal uit. Tien minuten later kwamen ze samen weer binnen en de man grijsde van oor tot oor. “Ze hebben hier ook een garagebedrijf” vertelde hij enthousiast. De directeur van Tomin liet hem weten dat hij daar de komende week al kon beginnen op een stageplek.

 Zomaar een paar verhalen van mensen die in Huizen en in de BEL gemeenten zijn komen wonen. Het zijn allemaal mensen met talenten. En allemaal hebben zij hun dromen. Wat zou het mooi zijn als het ons lukt om al deze waardevolle mensen via het programma TWT aan een baan te helpen waarin zij hun talenten kunnen inzetten voor onze samenleving. Dat maakt niet alleen deze mensen sterker, maar dat zal naar ik hoop ook bijdragen aan een juiste beeldvorming over deze mensen, die na alles wat zij hebben meegemaakt in ons land een eerlijke kans verdienen op een zinvol bestaan. 

Happy end

Wordt vervolgd … zo eindigde ik mijn blog op 23 januari over het oudere echtpaar dat gedwongen uit elkaar zou moeten en waarvan één van de partners zelfs buiten Huizen een verpleeghuisplaats zou moeten accepteren.

We hebben dit niet laten gebeuren. De gemiddelde wachttijd op een verpleeghuisplaats in de Huizer zorginstelling, waar het paar tot dusver in een aanleunwoning woonde, bedraagt 1 tot 5 maanden. Wij zijn voor de overgangsperiode als gemeente financieel gaan bijspringen. Daarvoor zijn budgetten voor mantelzorgondersteuning en voor dagbesteding ingezet. De samenwerking met de zorginstelling is heel goed verlopen.

In de afgelopen week kwam een plekje voor hen vrij. Heel toevallig zelfs op een echtparenkamer, want die zijn schaars. Happy end dus voor deze mensen.

Ik heb, zodra ik het bericht kreeg dat het probleem was opgelost, mijn eigen mensen gecomplimenteerd. Hoe vaak leeft er in de buitenwereld niet een beeld van ‘ambtenaren’ dat totaal niet past bij de werkelijkheid. Zowel de betrokken beleidsmedewerker als de consulent, die samen intensief met dit dossier zijn bezig geweest, hebben laten zien dat het hen om mensen gaat, niet om regels en procedures. Zij zijn creatief geweest in het zoeken naar oplossingen en zij zijn vasthoudend geweest om dit te bereiken. Dit soort ambtenaren, daar hebben onze inwoners iets aan. En die hebben we dus bij de gemeente Huizen. Dat mag ook wel eens gezegd!

Intussen staat het probleem dat hier aan de orde was en dat voortvloeit uit de Wet Langdurige Zorg (WLZ) geagendeerd op zowel onze samenwerkingsagenda met Achmea als (via het landelijk casusoverleg) bij staatssecretaris van Rijn. Dat heeft zijn eigen tijdsduur, maar we laten dat niet los. Intussen ben ik blij dat we dit echtpaar daar niet van afhankelijk hebben gemaakt.