weblog van Janny Bakker over haar werkzaamheden als CDA wethouder in Huizen
Interne organisatie gemeente Huizen
In de ban van de vulkaan
15 mei
Mijn korte vakantie in de Algarve (Portugal) van vorige week kreeg een onverwachte verlenging. De vulkaan op IJsland is weer actief en toen we ons maandagavond op de luchthaven van Faro meldden, bleek dit een reden om vanaf dat moment geen vluchten meer uit te voeren. We werden dus nog laat in de nacht afgevoerd naar een hotel, met de mededeling dat we de volgende ochtend om 6.00 uur paraat moesten staan voor de mogelijke eerste vlucht naar Amsterdam, die om 9.00 uur gepland stond. Wij stonden dus om 6.00 uur met bagage en al in de hal van het hotel, maar er was niemand die ons enige informatie kon geven. De tijd verstreek en om 8.00 uur werd wel duidelijk dat er geen vlucht om 9.00 uur zou zijn. Wachten dus maar weer. Dat wachten duurde tot 19.00 uur, toen we het bericht kregen dat we nog een nacht in het hotel door zouden moeten brengen en dat we daarna maar weer nieuw bericht af moesten wachten. Uiteindelijk konden we woensdag 22.15 vertrekken met een extra ingelaste vlucht. Op de luchthaven bleek dat het vliegtuig 4 uur vertraging had, maar we waren al lang blij dat er in ieder geval een vliegtuig ging, dus wachten maar weer. Om 2.15 gingen we de lucht in en om 6 uur plaatselijke tijd waren we weer veilig terug op Nederlandse bodem. Na 45 minuten tevergeefs wachten bleken de koffers zoek te zijn, maar vooruit, wij waren er tenminste.
De Collegevergadering van afgelopen dinsdag woonde ik dus niet bij. Eerst hoopten we nog op een vroege vlucht op dinsdag, waardoor ik in de middag zou kunnen aanschuiven. De agendapunten waar ik bij moest zijn werden dus verschoven naar de middag. Toen bleek dat er geen vlucht op dinsdag zou zijn, werd de collegevergadering op woensdag voortgezet, in de hoop dat ik er in ieder geval woensdagochtend weer zou zijn. Maar ook dat lukte dus niet. Woensdagmiddag hoorde ik van Fons Hertog dat een aantal onderwerpen voor de collegevergadering van afgelopen dinsdag alsnog mochten worden doorgeschoven naar aankomende dinsdag. Het gaat om onderwerpen waar ik als wethouder financien en als wethouder sport eigenlijk niet bij afwezig kon zijn. Gelukkig heeft het Presidium besloten dat die stukken voor 1 keer iets later aangeleverd mogen worden, gezien de overmachtssituatie.
Zo hebben we in Huizen dus toch ook zijdelings even last gehad van de vulkaan, maar is de gemeente -ondanks dat- toch goed bestuurd gebleven.
Week vol emoties
15 dec
Iedereen die trouw mijn weblog leest weet dat ik daarin terugblik op gebeurtenissen die mij in de afgelopen week hebben bezig gehouden of hebben geraakt. Het zou gek zijn om dan helemaal niets te schrijven over
het vertrek van burgemeester Frans Willem van Gils. In de afgelopen jaren heb ik, net als mijn collega wethouders, intensief met Frans Willem samengewerkt en ik vind het spijtig, dat het gelopen is zoals het
gelopen is. Maar ik respecteer de keuze die nu door de Frans Willem en de fractievoorzitters is gemaakt.
Veel mensen die me hier in de afgelopen week over hebben aangesproken vinden het vreemd dat er niet openlijk wordt gezegd wat nu precies de redenen zijn voor het vertrek van de burgemeester. Ik kan dat wel
begrijpen, maar ook ik kan niet meer zeggen dan datgene wat in de officiële persverklaring staat en door de gemeentelijke woordvoeder is gezegd.
Gelukkig waren er deze week ook positieve gebeurtenissen.
Donderdag was het 10 december, de dag van de rechten van de mens. Op die avond was ik -nu eens als lid van de Amnesty International groep Huizen- aanwezig op het gemeentehuis, waar vele tientallen kinderen uit de groepen 7 en 8 van de basisscholen in Huizen met hun ouders (en soms ook grootouders) aanwezig waren voor de uitreiking van de prijzen voor de gedichtenwedstrijd die Amnesty in Huizen voor de 9e keer heeft georganiseerd. Ik heb meegedaan in de vierkoppige jury en dus de vele honderden gedichten gelezen. Het is hartverwarmend om te lezen dat de jeugd van Huizen zo oprecht betrokken is bij onrecht in de wereld en zich ook echt realiseert hoe goed we het hier in Nederland eigenlijk hebben. Dat is straks de nieuwe generatie in de strijd tegen mensenrechtenschendingen en dat vind ik heel erg hoopgevend voor de toekomst!
Afgelopen vrijdag ben ik voor de eerste keer in mijn leven “BAB” geweest, buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand dus. Ik mocht mijn nichtje Marieke met haar Sander in het huwelijk aan elkaar verbinden. Een emotionele, maar toch vooral feestelijke gebeurtenis.
Kortom: Het was een week vol emoties.
Weer aan de slag
25 aug
Na een boeiende reis door Brazilië had ik deze eerste week toch wel even moeite om de problemen in ons eigen dorp weer ter hand te nemen. Een week geleden liep ik nog rond in Sao Paulo, een stad met 20 miljoen inwoners. Er zijn wijken met enorme flatgebouwen, maar ook onafzienbare krottenwijken. De verschillen tussen arm en rijk zijn schrijnend zichtbaar. Hele basale dingen, als een dak boven het hoofd, voedsel, kleding en gezondheidszorg zijn niet voor iedereen beschikbaar. Omdat de bewoners van de krottenwijken geen aansluiting hebben op de riolering zijn er grote problemen in de drinkwatervoorziening. Ook de milieuproblemen zijn immens. Bijna 40% van de beroepsbevolking is werkloos en de criminaliteit is schrikbarend.
Bij zo’n eerste week terug in Huizen valt het dan even niet mee om weer vol energie bezig te zijn met de Huizer agenda. Maar inmiddels is de knop weer om. Er liggen weer veel nieuwe uitdagingen te wachten voor de komende periode.
Het WMO beleidsplan moet worden geschreven en de komende weken komen diverse groepen van belanghebbenden bij elkaar om de belangrijkste knelpunten, die actieve deelname aan onze samenleving belemmeren, in kaart te brengen.
De begrotingsbehandeling voor 2008 moet worden voorbereid. Inmiddels lijkt uit de juni-circulaire van het rijk dat de financiële situatie voor Huizen beter uit ziet dan de sombere voorspellingen in het voorjaar. Dat is natuurlijk goed nieuws, maar tegelijkertijd is het ook wel hinderlijk dat we de inkomsten die we als gemeente van het rijk krijgen zo moeilijk voorspelbaar zijn.
Maar ook daarnaast zijn er nog tal van dossiers die weer opgepakt moeten worden en die me de komende tijd zullen bezig houden. De visie op breedtesport, de evaluatie van het armoedebeleid, de gezondheidsnota, het beleid m.b.t. dierenwelzijn, de regionaal economische samenwerking, de nota toerisme: alles draait op volle toeren! Als ik dan zie met hoeveel deskundigheid en enthousiasme onze medewerkers op al die dossiers aan de slag zijn, dan prijs ik mijzelf echt heel gelukkig met de fantastische ambtelijke ondersteuning. Ophouden dus met relativeren. Ik heb er weer zin in!
Dilemma’s
03 jun
Mijn agenda stelde me dit weekend voor dilemma’s. Vrijdagavond was er een muziekwedstrijd in het kerkje De Engel, waar mijn zoontje Jorn aan meedeed. Maar er was ook een personeelsfeest waar ik graag bij aanwezig wilde zijn. De oplossing was “splitsen“. Eerst naar de muziekwedstrijd en dan gezellig dansen op het personeelsfeest.
Zaterdag opnieuw een dilemma. Mensen met een verstandelijke beperking hadden een dag georganiseerd over “de WMO in makkelijke taal“. Maar onze eigen Kees de Kok was kandidaat voor een bestuursfunctie binnen het landelijke CDA en ik moest natuurlijk op het CDA congres wel op hem gaan stemmen! “Splitsen” dus maar weer. Eerst naar het congres en eind van de middag naar de WMO bijeenkomst.
Het is niet altijd plezierig om van het een naar het ander te moeten rennen. “Zoef, daar gaat ze weer” zeggen ze dan thuis. Maar het is soms ook onmogelijk om te kiezen tussen prive en werk of tussen partijpolitieke- en locale aangelegenheden. Zo vond ik het zaterdag erg belangrijk om naar het CDA congres te gaan. Op zo’n congres ontmoet je toch weer veel mensen met wie je dingen kunt bespreken die voor Huizen van belang zijn. Daarnaast spelen er op landelijk niveau ook lastige discussies, waar je op het CDA congres invloed op kunt uitoefenen. Maar dit keer was er natuurlijk vooral onze Kees de Kok, die in de schijnwerpers stond. Hij moest het opnemen tegen de landelijk bekende Hannie van Leeuwen en dat redde hij net niet. Maar zijn presentatie op het congres was fantastisch en het verschil was (gezien de bekendheid van Hannie) dan ook echt maar heel klein. Het Huizer CDA mag heel trots zijn op dit fractielid!
Ik moest helaas vervroegd van het CDA congres vertrekken, maar werd in Huizen bijzonder hartelijk ontvangen in het buurthuis Meentamorfose, waar mensen met een verstandelijke beperking de hele dag hard gewerkt hadden aan het vertalen van hun wensen m.b.t. maatschappelijke ondersteuning in Huizen. Er waren prachtige schilderijen gemaakt, die WMO thema’s verbeeldden. Maar er waren ook ontroerende gedichten en afbeeldingen van klei. De aanwezigen lieten weten dat ze het mooi zouden vinden als ze deze resultaten ook op het gemeentehuis tentoon zouden kunnen stellen. Daar gaan we natuurlijk een plan voor maken. Maar de uitkomsten van deze dag gaan zeker ook besproken worden in de WMO Raad, waar ook mensen met een verstandelijke beperking in vertegenwoordigd zijn.
Regionale samenwerking
28 apr
Terwijl bestuurders in de regio over elkaar heen lijken te buitelen waar het om regionale samenwerking gaat, wordt door onze medewerkers gelukkig gewoon doorgewerkt.
Daarom kon op 25 april jl. een uniek project succesvol worden afgesloten. In dit project hebben de gemeenten Naarden, Weesp, Wijdemeren, Muiden en Huizen in een periode van nog geen 1 1/2 jaar intensief met elkaar samengewerkt bij de aanschaf en ingebruikname van een gezamenlijk nieuw belastingpakket.
Een woordvoerder van de leverancier van de software (Getronics Pink Rocade) was onder de indruk van de manier waarop de samenwerking is verlopen. “Dat maken we wel eens anders mee“, verzuchtte hij. Als blijk van waardering daarvoor kreeg ik een cheque van 1250 euro overhandigd, die de gemeente Huizen (als trekker van het project) mag gebruiken voor de ondersteuning van de gehandicaptensport, in het bijzonder het project “Sport kent geen grenzen” van atletiekvereniging de Zuidwal.
Persoonlijk ben ik een warm voorstander van regionale samenwerking. Maar wel in alle nuchterheid. Voor alle deelnemende gemeenten moet met de samenwerking iets te winnen zijn. Dat kan zijn door gezamenlijk kwaliteitswinst te behalen, of een kostenbesparing te realiseren. Soms kan bijvoorbeeld ook een gezamenlijke lobby sterker zijn dan dat alle negen gemeenten in onze regio voor zichzelf op pad gaan. Als er voor onze gemeente door samenwerking met anderen geen enkele winst te behalen is, dan moeten we er vooral niet aan beginnen.
Dit project is een mooi voorbeeld van hoe het dus wel kan. Er is door de hoofden belastingen en door de medewerkers van de belastingadministraties van alle deelnemende gemeenten met veel inzet gewerkt aan dit project. Resultaat: kostenbesparing voor alle gemeenten, een uitstekend werkend product en een stevige basis voor blijvende onderlinge kennisuitwisseling. Hulde!
Trots op het zorgloket
27 jan
In de eerste twee weken van januari hebben maar liefst 300 mensen contact opgenomen met het zorgloket. Soms met eenvoudige vragen, soms met meer complexe vragen.
Soms komen er vragen waar je van achter een bureau niet gemakkelijk een antwoord op kunt geven. Dat was in de afgelopen week ook het geval. Een echtpaar waarvan de vrouw ernstig ziek is had vragen over een voorziening die de gemeente had verstrekt, waarvan we niet goed duidelijk konden krijgen wat nu precies het probleem was. “Laten we er maar eens gaan kijken” stelde ik de coördinator van het zorgloket voor. En binnen enkele dagen was de afspraak gemaakt. Dat was ook goed, zo bleek tijdens het bezoek. We konden met eigen ogen zien hoe de situatie was en vanuit het zorgloket kon daardoor ook gericht actie worden ondernomen in de richting van de leverancier van de voorziening.
Ik zat samen met de coördinator van het zorgloket nog wat met het echtpaar na te praten over hun situatie en over de contacten die zij met de gemeente en de diverse zorginstellingen hebben gehad. Er was nogal wat aan te merken op de diverse instanties, maar, zo merkte het echtpaar op: “Het zorgloket is prima! Daar zijn we goed geholpen, door mensen die kennis van zaken hebben en die ook begrip hebben voor onze problemen”.
Het is niet voor het eerst dat ik positieve reacties hoor over het zorgloket. Maar het vervult me toch steeds weer met trots dat ik deze signalen krijg van mensen die met het zorgloket in aanraking komen. In twee weken 300 mensen te woord moeten staan en dan toch maar mooi deze goede PR! Medewerkers van het zorgloket: complimenten!
Ambtenaren
20 okt
De eerste begrotingsraad van ons nieuwe College ligt achter ons. Gisteren (donderdag) hebben negen fracties in de Raad de voor hen belangrijke kwesties uit hun schriftelijke algemene beschouwingen nog eens mondeling toegelicht en daarbij werden ook veel vragen gesteld. We hadden ons allemaal goed op alle mogelijke vragen voorbereid, maar toch voelde ik me aan het begin van de begrotingsraad best wat nerveus.
Onnodig achteraf, want voorafgaand aan de anderhalf uur die we hadden om alle vragen te beantwoorden waren de betrokken ambtenaren al aan de slag geweest om ons daarin bij te staan. Feiten waren boven tafel gehaald, optelsommen nog eens nagerekend en sommige antwoorden zelfs al helemaal netjes op schrift gezet.
Bij de start van de beantwoording van alle vragen kon ik dan ook namens het hele College zeggen dat wij ons bijzonder gesteund voelen door ons ambtelijk apparaat, niet alleen tijdens een inwerkperiode, maar ook tijdens het hele proces van de totstandkoming van de begroting. Het College gaat weliswaar in de presentatie van de begroting “de zeepkist” op, maar voordat dat mogelijk is, moet door veel mensen in ons gemeentehuis heel veel werk worden verzet.
Over het imago van ‘ambtenaren’ wordt wel eens wat lacherig gedaan. Ten onrechte! Huizers mogen wat mij betreft dan ook best weten dat in ons Huizer gemeentehuis keihard gewerkt wordt, onder vaak heel hoge druk. Voor veel ambtenaren is hun werk dan ook echt geen “van negen tot vijf baan”. En het resultaat van al dat werk is van een continue hoge kwaliteit.
Vandaag (vrijdag) zijn de besprekingen over de begroting afgerond, in een heel goede sfeer. De begroting en de belastingnota voor 2007 zijn vrijwel ongewijzigd vastgesteld. Wel hebben we aan de Raad heel wat beloftes gedaan, dus we gaan er de komende maanden weer keihard tegenaan.
Ik ga nu zelf gezellig een midweekje samen met mijn zoontje naar Pompei en Napels. Maar na de herfstvakantie doen we op het gemeentehuis, als waardering voor al het zwoegen van onze fantastische ambtenaren, iets lekkers bij de koffie!
Door weer en wind
07 okt
Vrijdagavond 6 oktober. Guur weer. Waarschijnlijk hebben de meeste Huizers lekker warm thuis gezeten en er geen idee van gehad van wat zich intussen op het Gooimeer voor de kust van Naarden afspeelde. Daar was een brandweeroefening aan de gang, in samenwerking met de KNRM (reddingsbrigade).
Als College waren we uitgenodigd om zo’n oefening eens mee te maken. Er werd een brand op de zandzuiger nagebootst, waarbij ook slachtoffers zouden zijn. En terwijl wij lekker warm vanuit de stuurhut van het schip toekeken, worstelden brandweermannen in het gure weer om aan boord van het schip de slachtoffers te vinden en de brand te bestrijden. Op de terugweg mochten Liesbet Tijhaar en ik mee op een boot van de KNRM. Het ging er behoorlijk ruig aan toe en we werden dan ook drijfnat. De schipper vertelde ons hoe onder deze (en zelfs nog slechtere weersomstandigheden) wordt uitgevaren, om mensen die op het water in nood geraakt zijn te helpen.
Weet u wat ik daar nou zo indrukwekkend aan vind? Deze mensen doen dit iedere vrijdag! Voor de brandweermensen natuurlijk niet altijd op zee, maar er wordt iedere vrijdag intensief geoefend om voorbereid te zijn op tal van situaties waarin mensen in nood kunnen raken. Zij doen dit dus voor ons, terwijl wij ons dit vaak niet eens realiseren. En zij doen dit ook nog eens helemaal vrijwillig, zonder daarvoor betaald te worden. En het is niet alleen op vrijdagavond. Gemiddeld kost deze taak wel drie avonden per week en dan reken ik niet eens de situaties mee waarin echt iets aan de hand is en dus moet worden uitgerukt door brandweer en/of KNRM. Wat een inbreuk op je prive-leven. Dat mensen in ons dorp dit over hebben voor de veiligheid van anderen, dat verdient diep respect.
Vanochtend bij de opening van de atelierroute sprak ik een journalist van de Huizer Courant. “Gaat er de komende tijd nog wat bijzonders gebeuren?” vroeg ze mij. Natuurlijk zitten er wel spannende zaken aan te komen. Maar ik vind dat ook best eens wat meer aandacht besteed mag worden aan het werk van de mensen van de brandweer en de reddingsbrigade. Dat verdient wat mij betreft wekelijks een artikel in de krant, zodat wij ons als inwoners van Huizen goed blijven realiseren wat deze mensen helemaal vrijwillig voor ons doen.
De eerste raadsvergadering
02 jun
Donderdag 1 juni was de eerste echte Raadsvergadering in mijn nieuwe rol als wethouder. Het voelde wel een beetje onwennig om op deze stoel te zitten. Maar na afloop hoorde ik van diverse raadsleden dat het ons als nieuw college voor zo’n eerste keer goed af ging. Dat is toch wel kenmerkend voor de sfeer in onze Raad, dat zoiets dan ook gewoon tegen je gezegd wordt. Kritiek is in de regel gemakkelijker uitgesproken, zeker in een politieke omgeving. Maar dat dit ook kan, dat vind ik klasse.
Het was ook de vergadering waarin veel steunfractieleden werden beëdigd. Opvallend veel jonge mensen, die zich geheel vrijwillig willen inzetten voor het gemeentebestuur. Daar voelde ik me ook wel een beetje trots door. Hier in de gemeente, aan de basis van onze samenleving, gebeurt het toch maar mooi allemaal. En daar willen gelukkig steeds meer mensen een rol in spelen. Dat is fantastisch om te zien. Hoezo is politiek saai?
Mijn eerste ervaringen als wethouder
25 mei
Sinds drie weken ben ik aan het werk als wethouder en ik heb nog nauwelijks tijd gehad om alle indrukken te verwerken.
Als compleet nieuw college hebben we de afgelopen weken korte presentaties gehad van de diverse diensten. Dat is een heel plezierige en snelle manier om een indruk te krijgen van alles wat op het gemeentehuis gebeurt. Ik moet eerlijk bekennen dat ik daar als raadslid eigenlijk geen notie van had. Het is indrukwekkend hoeveel producten en diensten er vanuit het gemeenthuis worden geleverd. Daarvan zijn de dossiers die de politiek bereiken echt maar een topje van de ijsberg.
Ik word dagelijks nog verrast door de behulpzaamheid van ambtenaren. Ik hoef maar om iets te vragen of het ligt er. En veel ambtenaren stellen zich ook pro-actief adviserend op. Het is werkelijk een genot om met deze gemotiveerde mensen samen te werken.
Ik ben de eerste weken onder andere bezig geweest met het inwerken op het dossier WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning). De komende tijd komt dit dossier in een stroomversnelling en als we als gemeente Huizen nog invloed willen uitoefenen op diverse (regionale) ontwikkelingen, dan moet ik daar nu veel prioriteit aan geven. Ik vind het erg belangrijk dat rond dit dossier de participatie van belanghebbenden in ons eigen dorp op een goede manier wordt vormgegeven. Tot nu toe is hiervoor nog niets concreets georganiseerd, dus dat moet op korte termijn gebeuren.
Maar ik ben niet alleen bezig met mijn eigen “portefeuille”, hoewel ik als wethouder financiën bij bijna ieder dossier wel zijdelings betrokken ben. Samen met Petra van Hartskamp (VVD), Liesbet Tijhaar (PvdA) en burgemeester Frans Willem van Gils proberen we vorm te geven aan een collegiaal bestuur, waarbij we vragen rond diverse lastige dossiers met elkaar delen. Een voorbeeld daarvan is het dossier “Lucent terrein”, waar we ons inmiddels allemaal in verdiept hebben. Het is de bedoeling om hier op korte termijn met de commissie over te spreken.
Het collegeprogramma is ambitieus en er is geen extra geld om alle ambities waar te kunnen maken. Dat betekent dat we de komende jaren heel creatief moeten zijn.
In de afgelopen week zijn we als college, samen met het Management Team, in “retraite” gegaan, om vanuit het collegeprogramma een aantal lijnen voor de toekomst uit te zetten. De onderlinge samenwerking binnen het college ervaar ik tot dusver als heel plezierig. We zijn allemaal ambitieus en we houden ook allemaal van een zakelijke en planmatige aanpak van de vraagstukken waar we voor staan.
Kortom: Ik heb er zin in!
Recente reacties