Dierenwelzijn

Money makes the world go round…

In de afgelopen weken is door veel ambtenaren weer hard gewerkt aan de jaarrekening van 2009 en de (concept) begroting voor 2011. De jaarrekening laat een gunstig resultaat zien. We hadden een kleine 1 miljoen euro in de plus begroot, maar dat is 3,3 miljoen euro in de plus geworden. Daarvan is een bedrag van 1,5 miljoen euro geoormerkt voor het hoofdwinkelcentrum. Al met al is dit natuurlijk een heel mooi resultaat.

Toch is er geen sprake van optimisme. We weten allemaal dat er vanaf 2012 zwaar weer op komst is. We weten alleen nog niet hoe hard de rijksmaatregelen onze gemeente zullen treffen, maar de schattingen lopen uiteen tussen de 2 en 6 miljoen euro per jaar. Dat is op een begroting van zo’n 80 miljoen euro een fors bedrag, dat niet zomaar even ergens wegbezuinigd kan worden.

Intussen lopen de verzoeken voor allerlei nieuwe zaken ook gewoon binnen. Vrijdag was ik bijvoorbeeld te gast bij het dierenasiel Crailo, waar plannen liggen voor de noodzakelijke nieuwbouw. Maar liefst 5 miljoen euro moet dat gaan kosten en waar het geld vandaan moet komen, dat is nog zeer onduidelijk. Er wordt natuurlijk gekeken in de richting van de 16 gemeenten die gebruik maken van het dierenasiel Crailo voor de wettelijk verplichte opvang van zwerfdieren voor een periode van 2 weken.

Daarnaast zijn er nog tal van wensen vanuit het collegeprogramma, die gerealiseerd moeten worden. En dan zijn er nog de wensen vanuit de samenleving voor “nieuw beleid”, zoals o.a. een extra kunstgrasveld voor HSV de Zuidvogels of een extra subsidie voor diverse culturele organisaties. Het is beslist geen sinecure, maar daar staat tegenover dat besturen onder deze omstandigheden wel een enorme uitdaging is. Morgen bespreken we de eerste conceptbegroting voor 2011 in het college van B&W.

Te laat!

Vanavond zou ik om 20.00 uur bij de vereniging Vogelvreugd zijn. Iedereen was in afwachting, maar er kwam geen wethouder! Intussen zat ik in de stress, want door het huwelijk van mijn nichtje (dochter van mijn oudste broer) was bij mij de hele planning in het honderd gelopen. Toen ik om 20.30 eindelijk aankwam, waren de plechtigheden al voorbij. Maar gelukkig kon ik nog wel even getuige zijn van alle blije gezichten en de goede sfeer in de prachtige nieuwe kantine van deze bruisende vereniging. Eindelijk is deze echte Huizer vereniging weer terug in Huizen. Dat het maar voor twee jaar op dit mooie plekje kan, daar wilden we vanavond even niet aan denken.

Feest in het stadspark

Op tweede paasdag was ik op bezoek in het stadspark. Er waren veel activiteiten en gelukkig was het ook droog weer.

Op de kinderboerderij hadden de vrijwilligers zich echt uitgesloofd. Er was een heuse rondwandelende paashaas, je kon het gewicht van een “haas” raden (het was eigenlijk een konijn, maar wel met de soortnaam “Belgische haas”), je kon met kuikentjes knuffelen en er konden paaseieren worden gezocht, waarbij natuurlijk vooral het gouden ei van belang was. Kinderen maakten een ritje op de rug van de paardjes en trotse ouders stonden dat te filmen. De “wachtende” kinderen vermaakten zich op de speeltoestellen of bij de dieren van de kinderboerderij. Dat is nou echt leven in de brouwerij. Fantastisch dat we deze voorziening in Huizen hebben en dat er voor kinderen en hun (groot)ouders zoveel te beleven is.

De tennisbanen waren ook volop in gebruik, toen ik er langs liep in de richting van AH ’78. En bij AH ’78 was een spannende voetbalwedstrijd aan de gang, waar veel mensen langs de lijn van stonden te genieten. 

Ik had een piepklein plekje gevonden op het parkeerterrein, maar toen ik mijn auto daarin parkeerde begreep ik waarom anderen dit plekje vrij hadden gelaten. Ik zakte diep weg in de modder en mijn auto zag er dus  bij thuiskomst uit als een terreinwagen. Gelukkig lukte het me aan het eind van de wedstrijd wel om er zonder de spontaan aangeboden hulp van enkele duwende mannen uit te komen.

Tsja. En dan lees je de volgende dag dat enkele omwonenden hun beklag hebben gedaan over de vele in de berm (en in het park zelf) geparkeerde auto’s.  En natuurlijk kwamen daarover afgelopen dinsdag ook vragen in de commissie Onderwijs en Maatschappelijke Dienstverlening. Het geeft wel aan, dat we vaart moeten maken met de visie op het stadspark. Dat zal er uiteindelijk toe leiden dat we keuzes moeten maken, ofwel voor minder activiteiten in het park, ofwel voor het continueren van activiteiten, maar dan dus ook het oplossen van het parkeerprobleem. Geen eenvoudige opgave, maar besturen is ook niet altijd eenvoudig. In ieder geval zullen we voor de korte termijn toch maatregelen moeten nemen om het parkeren op dit soort hoogtijdagen in goede banen te leiden. Dit is door de burgemeester dan ook direct opgepakt. 

Hulp voor bijen

Vandaag kreeg ik een brief van ene mijnheer Koster over hulp voor bijen. Een beetje vreemd thema misschien, zo in het najaar, maar het gaat toch over een serieus probleem. Zoals u wellicht weet, worden we  geconfronteerd met sterfte van honingbijen en wilde bijen. Minister Verburg heeft maatregelen aangekondigd en al genomen. Hoewel de Minister milieuverbetering van de openbare ruimte ter sprake heeft gebracht, is van een effect  nog niet veel of zelfs niets te zien of te merken (m.u.v. akkerranden). Bij veel burgers, bestuurders en groenbeheerders is echter wel een grote bereidwilligheid aanwezig de om het leefmilieu van bijen te verbeteren. Het grote dilemma daarbij is het gebrek aan kennis over de uitvoerende  maatregelen.  

Om daaraan tegemoet te komen, is door de heer Koster een helpdesk voor bijen ontwikkeld. Deze helpdesk geeft antwoord op vrijwel alle vragen, die betrekking hebben op het leefmilieu van bijen en het beheer daarvan. De helpdesk is gericht op het grote publiek én op de professionele groenbeheerder.  

Aan mij als bestuurder werd gevraagd de website onder de aandacht te brengen van ambtenaren die verantwoordelijk zijn voor groenbeheer en groenbeleid en dat was natuurlijk een kleine moeite.  

Maar de bijenhelpdesk laat ook zien wat burgers in hun eigen straat en hun tuin kunnen doen om de biodiversiteit  te vergroten, dus als u daarvoor belangstelling heeft, aarzel dan niet om ook eens een kijkje op deze site te nemen.

De link is:

www.bijenhelpdesk.nl  / www.hulpvoorbijen.nl / www.ecologischgroenbeheer.nl

Ik hoop volgend voorjaar weer veel bijen in Huizen te horen zoemen.

  

Dierenwelzijn

Gisteren was ik op de prachtige locatie van kasteel Groeneveld in Baarn te gast bij een landelijke conferentie over dierenwelzijn. In de regio Gooi en Vechtstreek ben ik nog steeds de enige wethouder met dierenwelzijn in portefeuille. Maar in Nederland zijn er gelukkig al veel meer. Bijna al die wethouders en hun beleidsambtenaren dierenwelzijn, maar ook diverse organisaties, waaronder natuurlijk de dierenbescherming, waren aanwezig.

Zo’n conferentie kost me een hele dag, maar het is wel een goede manier om in een dag weer helemaal bijgepraat te worden over allerlei thema’s die met dierenwelzijn te maken hebben. In Huizen lopen we redelijk voorop, zeker ook als ik hoor hoe de dierenbescherming overal nog aan het “modderen” is om zelfs de meest basale voorzieningen, zoals opvang van dieren in een asiel en het vervoer per dierenambulance, te regelen. Ik kan me heel goed voorstellen dat het voor al die vrijwilligers van de dierenbescherming weinig stimulerend is om al die gemeenten ieder jaar weer langs te moeten, om te onderhandelen over de vergoeding voor opvang en vervoer. In die zin steun ik ook wel het pleidooi van de dierenbescherming om dit (via een richtlijn van de Vereniging Nederlandse Gemeenten) in een keer goed te regelen.

Momenteel staan er nog twee actiepunten op de agenda voor wat betreft dierenwelzijn in Huizen en ik bezocht dus ook de workshops die hierover gingen.

In de eerste plaats is dit het “fokbeleid” op kinderboerderijen. Ik vind persoonlijk dat er genoeg zwerfdieren zijn (zeker als het gaat om bijvoorbeeld kleine knaagdieren en kippen) en dat een kinderboerderij die dieren dus niet zou moeten willen fokken. In een workshop werden de voor- en nadelen van fokken met dieren op een kinderboerderij besproken. Door de koepelorganisatie van kinderboerderijen, maar ook door de dierenbescherming, wordt hier heel genuanceerd over gedacht. Het was heel nuttig om op dit punt kennis uit te wisselen, want binnenkort gaan we hierover met het bestuur van onze Huizer kinderboerderij afspraken maken.

Een tweede thema, dat voor 2010 in Huizen op de agenda staat, zijn de schuilstallen. In Huizen gaat het vooral om schuilstallen voor paarden. Over dit onderwerp leven veel emoties en het is dus goed om ook op dit punt over de juiste kennis te beschikken. Het is wel duidelijk, dat het gebrek aan een schuilplaats tegen regen, wind of zon, in veel gevallen niet als dierenmishandeling hoeft te worden gezien, maar als we het over dierenwelzijn hebben, zijn schuilstallen eigenlijk onmisbaar.

 

Dierenwelzijnsconferentie

In de afgelopen week vond de conferentie over dierenwelzijn in Huizen plaats. Het was een boeiende conferentie, waar zo’n kleine 100 mensen aan deelnamen. Sommigen vertegenwoordigden een organisatie, anderen kwamen als geinteresseerd en betrokken dierenliefhebber. Er werd gediscussieerd over diverse stellingen en het aardige was dat voor alle stellingen wel voor- en tegenstanders aanwezig waren.

“Er zijn al veel gemeenten met een dierenwelzijnsbeleid” zei iemand na afloop tegen mij, “maar nergens is er zo’n debat over gevoerd als hier in Huizen”. Tsja, dan kan ik het niet laten om toch een beetje plagend te verwijzen naar mijn achtergrond als CDA wethouder. Het CDA is nu eenmaal een politieke partij die het debat met burgers en met het maatschappelijk middenveld serieus neemt. Ik vind dat we rond thema’s waar zoveel burgers en organisaties bij betrokken zijn geen beleid moeten maken, zonder hun expertise en opvattingen daar op voorhand bij te betrekken. 

Hoe nu verder? Er zijn tijdens de dierenwelzijnsconferentie relevante opmerkingen gemaakt en suggesties gedaan, die als het aan mij ligt nog verwerkt zullen worden in de definitieve nota dierenwelzijn, zoals die naar de commissie en de Raad gestuurd zal worden. Er waren echter genoeg meningsverschillen, om niet alles in die nota over te nemen. Ik verwacht dus nog een pittige discussie in de commissie en in de Raad over dit onderwerp.   

Ambities voor 2008

Na al die bijzondere dagen met familie en vrienden ben ik weer heerlijk ontspannen aan het nieuwe jaar begonnen. Het is het nu de tijd van de nieuwjaarswensen. Gisteren (2 januari) in de ochtend gelijk al een gezellige start met alle medewerkers en in de avond de nieuwjaarsbijeenkomst voor de inwoners van Huizen. Vandaag ontmoette ik veel ondernemers en bestuurders bij de receptie van de Kamer van Koophandel en morgen zullen er in Haarlem ongetwijfeld weer nieuwe gezichten te zien zijn op de receptie van de provincie. Dan komen de CDA recepties er nog aan, van onze eigen Huizer afdeling, van de provincie Noord Holland en van het CDA landelijk (in Zwolle), de receptie van het Gewest Gooi en Vechtstreek en tal van andere gelegenheden waarbij veel handen geschud worden en nog meer beste wensen worden uitgesproken.

Een veelgestelde vraag is: “Wat zijn jouw ambities voor het komend jaar?” Een onmogelijk kort te beantwoorden vraag, want op tal van onderdelen van mijn eigen portefeuille heb ik hoge ambities, die allemaal ook verwoord zijn in de programmabegroting van 2008. Zo moet de uitvoering van het WMO beleidsplan moet (na vaststelling in de Raad) stevig ter hand worden genomen. Er moet een concreet en bij voorkeur ook ambitieus toeristisch beleid voor de gemeente Huizen tot stand worden gebracht. Er moet een nota dierenwelzijn worden geschreven met realistische en haalbare doelen voor onze gemeente. Op regionaal niveau kan ik mij, mede dankzij de extra (financiele) steun van de provincie Noord Holland en de grote betrokkenheid van bestuurders economie en werk uit de negen regiogemeenten, krachtig gaan inzetten voor het versterken van de regionale economie en de positionering van onze regio ten opzichte van de rest van de Noordvleugel (o.a. Amsterdam, Almere, Amersfoort en Utrecht). Kortom: zeker geen gebrek aan ambities in 2008.

De eerste werkdag van het nieuwe jaar keek ik samen met enkele medewerkers naar al die ambities en ook naar de ambities die die we collegebreed hebben, o.a. met betrekking tot het versterken van het havengebied en de zone tussen haven en oude dorp en het realiseren van een aantrekkelijk hoofdwinkelcentrum. We kwamen tot de conclusie dat we in 2008 op al die terreinen daadwerkelijk belangrijke stappen vooruit kunnen gaan zetten, maar dan wel dankzij het solide financieel beleid van de gemeente Huizen in de afgelopen jaren.

Ik realiseer me terdege dat we als bestuurders staan op de schouders van onze voorgangers. Het is nu onze beurt en onze verantwoordelijkheid om nieuwe kansen te grijpen en risico’s af te wegen. Ik zie dit als een enorme uitdaging voor 2008.   

          

Dierenwelzijn: den Haag of Huizen?

In de afgelopen week was ik aanwezig bij een hoorzitting in de Tweede Kamer over de nota Dierenwelzijn. Diverse maatschappelijke organisaties hielden daar pleidooien voor aanpassingen van de nota Dierenwelzijn, die in januari in de Tweede Kamer zal worden behandeld. Om diezelfde reden had ik kort voor de hoorzitting een gesprek met onze CDA woordvoerder op dit dossier, dhr. H.J. Ormel.

Wat hebben we in Huizen nu te maken met rijksbeleid op het gebied van dierenwelzijn, zou u denken. Inderdaad, wij hebben in Huizen nauwelijks nog veehouders, in ieder geval geen bio-industrie en eigenlijk in het algemeen ook geen echt grote problemen op het gebied van dierenwelzijn. Toch waren er wel een paar zaken die ik bij onze CDA woordvoerder onder de aandacht wilde brengen, waaronder het ontbreken van financiering van landelijk werkende organisaties die zich bezig houden met opvang van niet-gedomesticeerde (dus in het wild levende) dieren, zoals de eekhoornopvang in Naarden. Ook vind ik dat er onduidelijkheid bestaat over de bevoegdheid van de gemeenten om op grond van dierenwelzijnsargumenten al dan niet circussen met wilde dieren binnen hun gemeentegrenzen toe te staan. Om die onduidelijkheid weg te nemen zouden gemeenten dit mijns inziens gewoon zelf moeten kunnen regelen.

Het was ook interessant om als CDA-ers onder elkaar eens af te tasten hoe wij het begrip “rentmeesterschap” interpreteren in het licht van de grotere thema’s rond dierenwelzijn. Zijn er situaties waarin dierenwelzijn moet prevaleren boven economische belangen? En wanneer is dat aan de orde? In de korte tijd die we hadden konden we de discussie hierover niet echt voeren. Maar als daar belangstelling voor is, dan komt onze eigen CDA woordvoerder dierenwelzijn vanuit den Haag graag een keer naar onze regio, om hier meer uitvoerig bij stil te staan. Ik ben benieuwd naar uw reactie.

  

Dierenwelzijn

sport-en-genoegen.jpgSinds de afgelopen week mag ik een nieuw beleidsveld aan mijn portefeuille toevoegen: dierenwelzijn. Dit onderwerp kwam door een initiatiefvoorstel van de PvdA op de politieke agenda. Alle collegeleden hebben via hun eigen portefeuille wel een of meer raakvlakken met dierenwelzijn. Vandaar dat we als college hebben bedacht dat er een coordinerend wethouder zou moeten zijn en dat ben ik dus geworden. Met plezier, mag ik wel zeggen, want dierenwelzijn vind ik een belangrijk onderwerp, waar ik ook vanuit mijn CDA achtergrond (daar noemen we het “rentmeesterschap”) wel ideeen over heb. Voor een belangrijk deel is dierenwelzijnsbeleid rijksbeleid (of zou het dat moeten zijn!) maar we kunnen zeker plaatselijk ook bijdragen aan het welzijn van dieren.

Ik ben zelf opgegroeid tussen de dieren. Thuis hadden we konijnen, kippen, duiven, cavia’s, een kat en later ook een hond. Die hond was via de dierenbescherming bij ons in huis gekomen en is in haar daarna nog 17 jarige leven ook helemaal vergroeid geraakt met ons gezin. Alle “kleindieren” bij de familie waren vooral hobby van mijn vader (en later ook mijn broers) en via hen kom ik nog steeds wel eens bij de vereniging “Sport en Genoegen”. Het  afgelopen jaar heb ik daar als wethouder sport en recreatie een tentoonstelling geopend. Ik kreeg tijdens die bijeenkomst, die een hoog “Ot en Sien” karakter had, een wit pauwstaartje in mijn handen. Of dit soort “doorfokken” van duiven nu werkelijk in het belang van deze dieren is geweest, staat wat mij betreft wel ter discussie. Dat geldt ook voor sommige konijnensoorten of honden- of kattenrassen. Maar het belangrijkste is wel dat de huidige eigenaren veel van hun dieren houden en er ook verantwoordelijkheid voor dragen.

De komende weken ga ik mij orienteren op de mogelijkheden voor onze gemeente om een dierenwelzijnsbeleid te ontwikkelen. Ik ga in ieder geval daarover vast praten met dierenbeschermingsorganisaties en instanties uit onze regio die gewonde of zieke dieren opvangen, zoals het vogelasiel en de egelopvang. Ik hoop mijzelf dan een goed beeld te kunnen vormen van de mogelijke knelpunten die er m.b.t. dierenwelzijn in onze gemeente zijn.