Sport kent geen grenzen

Vanochtend mocht ik de officiele opening doen van “Sport kent geen grenzen”, georganiseerd door de Atletiekvereniging Zuidwal. Het was een spectaculaire gebeurtenis. Vier parachutisten landden op het grote middenveld van de Zuidwal en ze namen vlaggen mee van de Zuidwal zelf, van de gemeente Huizen en van hoofdsponsor Rabobank. Ik mocht de vlag van de gemeente Huizen omhoog hijsen en een kort openingswoord uitspreken. Toen ik een paar weken geleden hoorde wat mijn rol zou zijn stelde ik voor dat ik in een duosprong met de parachute mee naar beneden zou gaan, maar dat ging helaas niet door. Voor een duosprong moet het vliegtuig hoger vliegen en daarvoor werd door Schiphol geen toestemming gegeven. Nou ja, geen wethouder dus die uit de lucht komt vallen, maar het was er niet minder spectaculair om.

Bij “Sport kent geen grenzen” sporten kinderen van de Zuidwal samen met kinderen die een lichamelijke beperking hebben. Het is de 4e keer dat de Zuidwal dit evenement organiseert en ik vind dit een heel mooi initiatief. De Zuidwal laat hiermee zien dat kinderen met een lichamelijke beperking gewone kinderen zijn, in een ongewone situatie. Gewone kinderen, die het net als alle andere kinderen leuk vinden om met anderen te sporten. Sommige kinderen kijken hier een heel jaar naar uit! En vandaag kregen zij weer alle kansen. 

Vanmiddag ben ik nog even gaan kijken hoe het er voor stond. De spelen waren (ondanks de hitte!) in volle gang. Met heel veel creativiteit is nagedacht over vormen van atletiek die zowel voor kinderen van de Zuidwal als voor kinderen met een lichamelijke beperking aantrekkelijk zouden zijn. Zo werden bijvoorbeeld gewone hindernissen genomen door kinderen van de Zuidwal, terwijl daarnaast kinderen in een rolstoel over een speciaal parcours met obstakels moesten rijden. En er werden ballen gegooid, waarbij alle kinderen (dus ook de kinderen van de Zuidwal) in een rolstoel moesten zitten. Het ver springen werd door kinderen van de Zuidwal na een aanloop in het zand gedaan, terwijl de kinderen in een rolstoel na een aanloop zo ver mogelijk moesten zien uit te rijden. Bedenk het allemaal maar eens!

In totaal zijn er vandaag meer dan 80 vrijwilligers bij dit evenement betrokken geweest. Alleen dit al is heel veel waardering waard. Maar als je dan al die glunderende gezichtjes van de kinderen ziet, dan denk ik dat die waardering er ook dubbel en dwars geweest is.

Één reactie op “Sport kent geen grenzen

  1. Pingback: Weblog Janny Bakker » Startschot voor toeristisch beleid

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *